şükela:  tümü | bugün
  • yeni turku'nun yeni albumunden gene tadindan yinmez bir parca. (bkz: yeme de yaninda yat):

    kalbim kırmızı
    kederli bir kırmızı
    küskün sokaklara
    aklın sesi yok burda

    kalbim kırmızı
    sızlıyor kıyımlarda
    suskun sokaklar
    aşkın izi yok gözlerde

    kaybolmuşuz sürgününde
    kilitlenmiş hayallerin
    zamanların gölgesinde
    yalandan da daha yalan
    merhametsiz törenlerin
    karşılıksız emeklerin

    kalbim kırmızı
    kederli bir kırmızı
    suskun sokaklar
    aşkın izi yok gözlerde

    uslanmayan çocuklardık
    akarsular yıldızlardık
    nerdeydiniz arkadaşlar

    söz: meral özbek
    müzik: derya köroğlu
  • derya koroglu'nun son cirpinislerindan biri olmasindan korktugum sarki. guzel guzel olmasina da, nedense sayilari azaliyor bunlarin...
  • yaz ortasında bir konserlerinde söylesinler diye içimden yapmadığımı bırakmamışken, böylesine dingin bir şarkıyı bağırarak dillendirmeye kıyamadığımdan belki de dinleyemediğim yeni türkü parçası.
  • yeditepe istanbul'un 13. bölümünde çalan, sanki o bölüm için yazılmış, şarkı.
  • bilen bilir, yeditepe istanbul diye bir dizi vardı. çok dizi izleyen biri değilim ama sanırım bu ülkede yapılmış en güzel diziydi. ve onun hiç aklımdan çıkmayacak sahnesinde ali, hocasıyla konuşurken fonda bu şarkı çalar.

    "
    - neredeydeniz hocam? arkadaşlar nerede? bütün o koşuşturmalar, o eylem planları, paylaştığımız her şey nerede? bir şeyler söyleyin hocam. o kalabalıklara ne oldu? o meydanlara sığmayan kalabalıklara, üç beş kişiden bahsetmiyorum. mümkün mü yüz binlerin aynı anda unutması her şeyi?

    - kimi adını değiştirdi, kimi yüzünü. hatta kalbini bile değiştirenler oldu ali. kimi kayboldu, senin gibi derinlere düşmeseler de.
    "

    sahi, o kalabalıklara ne oldu?
  • - mutlu musun?

    taşındığı yeni şehir, kendini başında buluverdiği hiç bilmediği işler, bana teselli diye anlattığı "başımda kavak yelleri" hikayeleri var benim aklımda bu soruyu sorarken, olsa olsa. dürüstlük iyidir bak, biraz da öylesine soruyorum muhtemelen.

    - bir mücadele verip, kaybetmişim. yenildiğim bir dünyada yaşamaya mecburum sonuçta, ne kadar mutlu olurum ki?*

    öylesine sorulan sorunun yanıtı, tek başına mutlu olmanın utanılacak bir şey* olduğuna inanmış bir kuşaktan ve beklemediğim yerden geliyor. kederli, küskün, hesap soran veya adını benim koyabileceğim başka bir duyguyla değil.

    ali ile hocasının sohbetine* bu şarkının eşlik etmesi işte, öylesine değil.
    sorularla yanıtlar, umutları gerçekleştirememeye üzülmekle umutları ciddiye almamak arasında ancak sezebildiğim mesafeyi bu şiirden şarkı biraz olsun kapatıyor.
  • kırmızının kör karanlık tonuyla meral özbek'in kaleminden derya köroğlu'nun ezgisinden kopup tadı kaçmış zamanımıza uğrayan endişesiyle güzel şarkı.