şükela:  tümü | bugün
  • kişiyi kontrpiyede bırakan bir insan bu. tam sağından geçip gidecekken hafif sağa çeker solundan geçeyim dersin aksi, yavaş yürür, hüloooğğğ dedirtir.
  • (bkz: şerit ortalayan sürücü) ile çok benzer mantıkta yapılan bir eylem. yatağın ortasında yatan, yürüyen merdivende tam ortada duran orta saha oyuncuları bunlar.
  • onu geçmeye yeltendiğiniz tarafa yönelip yine önünüzü kesecektir.

    arkasında gözleri var sanki piçin.
  • solun sağında, sağın solundadır.
  • bana göre bu tip insanlarda hafiften bir salaklık bir andavallık bir avarelik vardır. ama bu saydıklarımdan mı yoksa kendinden başkasını umursamadığından mı olduğunu asla anlayamazsınız. bu tarz bir yurt arkadaşım vardı mesela. göt kadar odada 4 kişi kalıyoruz zaten. yataklar masalar dolaplar her şey o küçücük odanın içinde. bahsettiğim arkadaş t de hep çok geç yatıyor. biz maksimum 1 gibi yatıyoruz o 4 gibi. bu süreçte de ya çetrulet ya ödev. çetrulet yapıyorsa uykudan uyanıp uyanıp sırayla "t biraz daha sessiz konuşur musun" diye uyarmak zorunda kalıyoruz çünkü kendini kaptırdıkça sesi yükselen bir hatun. ödev yapıyorsa klavyesini dövüyor zaten o ayrı bi konu. tuvalete gitmek için odadan çıkacaksa gecede en az iki kere çaat diye çarpılan kapı sesiyle uyanıyoruz. "t kapıyı çarpmaa!" ve başka bir sürü olay. bütün uyarılarımıza cevabı da genelde aynı: "kızlar ya unutmuşum uyuduğunuzu valla pardon." ve bu dediğine de inanıyorum çünkü samimi. gerçekten unutuyor biliyorum. kızamıyor da insan öyle olunca. ama avareliğinden bıkıyorsun. bir şekilde, toplumda kendinden başkasının özel hayat sınırlarına saygı göstermeyi öğrenememiş. o kısımda bir eksik var. ve artık ne kadar çabalarsan çabala düzelmiyor. kaldırımda ortada yürüyen insan da t. aslında. bir şekilde başkalarının varlığını fark edemiyor ya da düşünemiyor. yalnızca o var o kaldırımda ve bu dünya yalnızca onun. sistemde bir bozukluk resmen
  • nefret uyandıran, omuz atılası insandır. ne sağından ne de solundan geçmene izin verir. tamamen onun hızında ve keyfinde bir yolculuk yaşar ardındakiler. bu oç'ler yüzünden insanlığımı bi kenara bırakıp ya pardon ya da omuz darbesiyle yoluma devam ederim nefretle.
  • nefret edilesi insandır.

    bu tiplerin en nefret edilesi olanı ise karşıdan gelenidir. sen efendice kaldırımın sağından yürürsün ama bu tip sanki kaldırım babasının tapulu malıymış gibi ortadan yayılarak gelir. bu tiplere karşı kendini sakınmamak gerek. omuzlar çarpışacaksa çarpışsın. bir de ben mi düşüneceğim, gelen ayı düşünsün.

    bu tipler arasında hatun kişisi oldukça fazladır. bir keresinde kaldırımda yürürken karşıdan 3 adet hatun kişisinin geldiğini görünce zaten sağdan yürüdüğüm halde kaldırımın en sağına geçtim. fakat bunlar gayet rahat bir şekilde yayılarak geliyorlar. hiç kendi sağlarına doğru toparlanma gibi dertleri yok. biraz sağlarına toparlansalar rahatça geçeceğiz. neyse benim tarafımdakiyle omuzlarımız çarpıştı. hem suçlu hem güçlü, dönüp bir de ‘’ayı’’ diye hakaret etti. ben de ‘’sensin ayı, sağdan yürüsenize’’ deyip gittim. sanki dünya bunların etrafında dönüyor, bunlardan başka kimse yaşamıyor.
  • sinir bozucudur, tam solundan geçiyorum önüme kırıyor şerefsiz.
  • kaldırım genişse problem olmaz, demek ki sorun kaldırımda
  • bunların elinde telefon olanlarında vardır efendim....