• artık kaleme basınca çıkmayan ucu, diş yardımı ile çıkardıktan sonra ağızda kıtırdatma sonucu vuku bulur, 0.5 ler de alışkanlık yapan 0.7 de arada bir yapılan 0.9 da tadının pek bi kömürümsü olmasından dolayı haz alınmıyan eylem. ayrıca yıllar sonra yapıldığında bir anda maziye gider gelirsiniz....
    (bkz: kalem ucu yeme aliskanligi)
  • 18 sene boyunca sürekli yapanların olduğu eylem. okul sıralarında daha düzenli yenirken, harçlık durumuna göre günde 2-3 kutu, okul hayatı bittiğinde akla geldikçe alınıp yendiği gözlemlenmiştir. kalem ucu dediğimiz şeyin grafit olduğu düşünüldüğünde bu eylemin olası sonuçlarına kimyacıların farklı yorumları olmuştur. kimi grafitin zararı değil yararı olacağını söylerken, kimileri grafitle birlikte bazı ağır metallerin ucun yapımında kullanılmasından dolayı bünyeye ciddi hasar verdiğini söylemiştir.

    18 senedir uç yiyen ve yakından gözlemlenen bünyelerde uç yerken konsantrasyonlarının artması dışında bir durum gözlemlenmemiştir.
  • okula giderken 0.5, 0.7 demeden yerdim ama itiraf ediyorum 0.9 ucun hazmı zordu.* en kötüsü bunu hâlâ yapıyorum, o an oturuyorsam üşengeçliğimden ortalığa atmamak adına kalmış ucu yiyorum. en zevkli tarafı ucu dişimle kırmaya çalışmak ve o çıkan sesten hoşnut olmak. tüm bunları yaparken etrafa göz atmak gerekiyor, sizi izleyen şaşkın surata laf anlatmak baya zor çünkü. öf gerisekâlısın diyenler için daha kötüsü de var.. (bkz: mum yemek)
  • ilk okul yillarinda uzun bi sure yaptigim ama nedenini hala anlamadigim salaklik.
  • iş arkadaşımı (bu arada tipine baksan hiç beklemezsin yani özel hayatında kimbilir kimler yiyiyor bu ucu) hayretler (biraz da gıpta) içinde izlememe neden olan eylem.
  • bir terapi şeklidir .

    (bkz: meditasyon)