şükela:  tümü | bugün
  • mantiksiz eylem. kanser olmadigini dusunerek ("nasilsa kanser degilim, hastaneye ne gerek var, kendi kendime iyilesirim" diyerek) hastaneye gitmemeyi anlarim da, kanser oldugunu dusunerek gitmemeyi anlayamam.

    tamam, insan kanser tanisindan korkar ama varsa bir caresi bunu da bulacagin yer hastanedir. o nedenle, unlu bir facebook'cunun deyimiyle, tedavi kacinilmazsa sevk almaya bakmalisin.

    ek: ayrica bircok kanser turunun tedavisinde erken taninin onemini vurgulamak isterim.
  • göte cep telefonu sokarak şimdiden radyoterapiye başlanabilir.

    yıldırım türker (vicdan) editi: gerçekten kanser olma durumunda erken teşhis yapılamamasından dolayı

    a- tedavi süresini
    b- tedavi masrafını
    c- ölüm riskini

    ciddi ölçüde arttıran zaaf.
  • benzer semptomları gösterirken ben de doktora gitmedim. zamanla azalarak geçti. ailemde kolon kanseri hikayesi de var. yaptığımın mantıklı olmadığını biliyorum.

    diş hekimiyim. sağlıkçıyım yani. hocaların nadir gördüğü oral karsinomalardan görme şansım olmuştu öğrenciyken. o yüzden her hastama tembih ederim. "vücudunuzda 2 haftadan uzun süren yaralar var mı? diyabetiniz yoksa, bir biyopsi yaptırın, bir uzmana muhakkak görünün..."

    gel gör ki vücudumun belirli kısımlarında; stresle tetiklenen yaralar çıkıyor ve aylarca iyileşmiyor. kendimce teşhisler koyup günü geçiştiriyorum. belki kısa bir süre kortizonlu ilaçlar kullanacağım geçecek. ama gitmiyorum doktora. belki de ciddi bir şey çıkacak, mallığıma bak arkadaş.

    durup düşününce bunların tek sebebi "kendimiz" ile ilgili kötü bir şey duyma korkusu.

    aynı sıkıntılar evladınızda olsa, ananızda, babanızda olsa; kolundan tuttuğunuz gibi hastanenin yoluna koyulurdunuz. rıza göstermezlerse yaka paça, kavga dövüş götürürdünüz. ama söz konusu kendi olunca insanın, kusura bakmayın; kimsenin götü yemiyor.

    şu an gencim, kendimi daha kolay toparlıyor olabilirim. ama bu böyle sürmeyecek. 10 sene sonra aynı gücümde olmayacağım. hiç kimse olmayacak.
    erken tanı önemli. muhakkak görünmek lazım.

    ha bu arada ben gerizekalıyım. daha evvel bahsetmiş olmam lazım?

    (bkz: ele verir talkımı kendi yutar salkımı)
  • hüsnü kuruntudan ölmeye neden olur.

    yani aynı belirtileri ben de yaşadım, üstelik abimi kolon kanserinden kaybettikten 5 gün sonra. uzun bir süre ayrı bir psikoloji ile yaşadım. kendimi inandırdım, öleceğimi düşündüm falan filan... bir süre sonra anal bölgede acılar başladı, tamam işte artık yolun sonu diye düşünüyordum. iyice ölüm moduna girdim.

    günlerden bir gün makatta acılar içinde uyandım, ulan artık dayanamıyordum bir doktora gideyim diye acile giriş yaptım. acildeki doktor elle muayene ettikten sonra fistül gibi dedi, genel cerraha sevketti. genel cerrah fistül başlangıcı dedi antibiyotik yazdı gönderdi. sonrasında hayata bağlandım tekrar..

    işin aslı; bazen kendi kendimizi öldürüyoruz, bari öldürmeden önce doktora gidelim de neyden öldüğümüzü bilelim...
  • son 6 yılınızı kanserle kucak kucağa geçirdiyseniz ve hayattaki en değerli varlığınızın acı çekerek elinizden kayıp gittiğine şahit olduysanız yapabileceğiniz türden bir eylem. bilirsiniz ki gerçekte kanserden kurtuluş yoktur. ölmek kötü, hastalıktan ölmek daha kötüdür ama kanserden, öleceğini bile bile ölmek bir başka kötüdür. ve siz, size iki ömür yetecek kadar sabahın 7'sinde girilen hastane kuyruklarına, tahlil sonuçlarına, röntgen çekimlerine, büyük umutlarla gidilen ama her seferinde bedeni biraz daha çürütmekten başka işe yaramayan onca kemoterapi seansına şahit olmuşsunuzdur.

    hayatınız, kanserden öldüğünüz gün değil, kanser olduğunuzu öğrendiğiniz gün, sizin bildiğiniz haliyle sona erer. ondan sonra 5 sene de, 10 sene de, 15 sene de yaşasanız, neyi nasıl yaşarsınız, anlayamazsınız..

    ekleme: bahsi geçen illet ameliyat edilemeyen, metastazlı akciğer kanseridir. yazarın acısı ise taze olup bu entry sabahın köründe moral bozukluğuyla yazılmıştır. onun dışında daha "hafif" kanser türlerine yakalanıp kurtulan bir çok insan var. kendisi için değil de, sırf sevdikleri ve sevenleri için kanserle yıllarca cesurca savaşanlar var. bu illetin herhangi bir türüne yakalanan herkese şifa diliyorum.
  • (bkz: dizanteri)
  • - kafamda sivilce çıktı kesin tümör :(

    aptallıktır.

    bakın google'da "headache" diye aratın.

    ilk sonuç?

    beyin tümörü!

    internetten arama ile grip teşhisi koyarsınız kendinize kanser değil. 20 yaşındaki adamın bile bağırsak kanseri olduğuna inandırır okuduklarınız. ya gerçek hayatta? size "bas git lan ne kolonoskopisi" diyiverirler. dr. house polisin tekinin bir tarafına bir şey sokuyordu ya, onu yaparlar size.

    ishal?

    oops, bağırsak kanseri.
  • tıp fakültesinin ilk yıllarında öğrenciler hangi hastalığı öğrenirse öğrensin, "aa bende de bu belirtiler var" der ve korkar. biraz zaman geçince ve fakültenin son yıllarına gelince, bu her hastalığı kendinde bulma hastalığı geçer. internetten, hastalık teşhisi koyanları, tıp fakültesinin ilk sınıfındakilere benzetiyorum. ishal olunca, kolon kanseri; başı ağrıyınca, beyin tümörü olduklarını zannederler.
    konumuza dönersek; gerçekten tanılı ciddi bir rahatsızlığınız varsa ve doktora gitmiyorsanız; şöyle birşey diyebilirim, en azından sizden önce aynı rahatsızlıkları görmüş, az ya da çok fayda sağlayabilmiş insanlarla muhattap olmuş, kişilerle olduğunuzda kazanacağınız ya da kaybedeceğiniz şeyleri düşünmeniz. en azından sanılan hastalığınızın olup olmadığını öğrenirsiniz bu şekilde.