şükela:  tümü | bugün
28 entry daha
  • demet akalın şarkıları gibi, atarlıyım ama konuyu bilmiyorum
  • zaten ucundan kıyısından solipsizm sendromu yaşayan bünyeme seviye atlatmıştır bu kapanmalar.

    tüm nesnelerle birlikte evrenin tamamen zihnimde yaşandığı; yazıştığım, rastlaştığım, konuştuğum, öpüşüp seviştiğim kişilerin bile gerçekte var olmayıp bilinçaltımın ürünü olduğu şüphesi yetmezmiş gibi, tam kapanmayla birlikte zihnimin bana hangi oyunları oynayabileceğine dair neden-sonuç senaryoları geliştirmeye bile başladım artık...

    örneğin, akvaryumdaki balıklara yem atıp atmadığım hakkında ikileme düşüp "ya ölürseler!" endişesi yaşadıgımda, "zaten zihnimin ürünü değiller mi, atsam noolacak atmasam noolacak?" diyor, sonra "ama bu, belleğimin benim için oluşturduğu bir görev, görevimi yapmazsam yaşam senaryom daha da kötüye gidebilir; virüs mutasyon geçirir, yeni ölümcül varyantlar ortaya çıkar, böylece çekilmez karantinalar uzayıp durur," deyip korkudan gidip hemen yemlerini atıyorum...

    "zaten hep evin içindeyim, aklımın mamülü şu tişörtü koltuğa fırlatsam noolur, kirli sepetine atsam noolur?" diyor, sonra "ulan bilinçaltım başıma daha kötü bir yönetim falan getirir de zihnimin içinde kurulu ülke iyice belayı bulur. sonra gelsin yeni kapanmalar..." diyor, kalkıp yakasından yakalayıp tişörtü, aceleyle atıveriyorum sepete...

    uzamış ayak tırnaklarıma bakıyor, "şimdi bunları kessem noolur, kesmesem noolur, belleğimde uzayan ölü hücreler değiller mi sanki?" diyorum... sonra, "kesmezsem 2023 yılına kadar aşılanma tamamlanmaz da, zihnimin ülkedaş olarak canlandırıp rol verdiği insanlar biner biner ölür. sonra gelsin yeni kara karantina günleri" korkusuyla eğip başımı öne, çaresiz tırnak makasını almaya gidiyorum...

    olur da tam kapanma uzarsa, zaten ekseriyetle izolasyona maruz kalmış kişilerde görünen bu sendrom iyice derinleşecek, boş bir arazi görse hemen krallığını ilan eden eski zaman deli savaşçılar gibi, tanrılığımı ilan edeceğim...

    sen aklıma mukayyet ol yarebbim!
  • evden de değil dışarıda çalışan biri olarak gayet normal bir psikolojiye sahip olduğum durum.
  • bıktım ve bittim. derslere katılsam da bir şey öğrenemiyorum. bir hayvan gibi hissediyorum. yiyip sıçıyorum, su içiyorum, uyuyorum. hayat bundan ibaret olmamalı, gençliğim böyle sönmemeliydi.
  • masterchef uğur gibi dağa taşa ana bacı sövmelik bir tam kapanma günü ruh haline büründüm yine...
  • nihahahha iyi gayet iyi.
  • beni bugünlerde ayakta tutan tek şey kapanma sonrasında sevgilimin kalıcı olarak istanbul'a yanıma gelecek olmasıdır.
  • 90'lar pop ile dans ederken, kulağımda bir anda azer bülbül falan çalıyor öyle bir şey işte.
  • kapanma arifesi; sonunda kendime biraz zaman ayırıp kafamdakileri yerine getirecem.

    ilk 2-3 gün ; önümde hala uzun bir dönem var.

    bu gün; yat kalk yat kalk hep aynı döngü, bu ne ya.
  • randevu aldım pazartesi psikiyatriste gidiyorum
42 entry daha