1. şanışer'in, uzun zamandır hakkında yazılıp çizilenlere alef high ile birlikte cevap verdiği battle parçası.

    klip için

    sözlerini de yazayım tam olsun:

    şanışer

    yavaştan azalmakta ilginin sesi
    tabi ki ben taraflı bu denklemin bir bilinmezi
    ne param var ne pulum , ne popçulara kulum
    işte bilmeden öter kodumun kinci ibnesi

    popçu oldu diyen varsa şimdi dinlesin
    benden beter halde senin rapçi bildiğin kesim
    gitarımdan gömleğime bok atıp durdun sus
    rapi senden daha iyi bildiğim kesin

    muhtemelen o sikko ortamında birisi şer diyince
    veya şarkım çaldığında gözünü devirdin
    ot içtin ve dedin ki bu kültürün bi parçası
    sen bu hiphop kültürünün özünü kemirdin
    şarkılarını duyan sanar ölümü devirdin
    biz yeraltıyız falan diye övünüp gerindin
    beni tv de gördün diye popçu lan bu dedin lakin
    yerimde olmak için g***ü verirdin

    nakarat

    sorarım sana tanrım hatam ne benim
    yazarım ya kazanırım ya kaybederim
    yakarış şaka sanılır yakar bedeni
    yeter sus kes velet kapat çeneni !
    bu gece de basar afakan azalır uyku
    adım adım acım azar asıl amacın buydu
    hayat beni sevmiyosun diye
    her zoru omzuma yükleme bıktım inan

    alef high

    onca laf boş yeri gelince yok yüzleri
    ve kalın kafanın almadığı bariz sanatımı
    ben yazdıkça yazdıklarıyla övünen ibnelerin
    göremedik alameti farikalarını

    gördüm rap yazmak için tarif alanı çok
    biraz adam olsaydı bari kalanınız
    ölldürmek fazla piçin sahi tarafı yok
    bi 96 bpm le tarih yaratılır

    şehri donattık raple tek bi onaltı
    mürekkep ekliyom artık yetse geçmiyo şansın trackte
    pek bi yol aldık üretme konusunda
    ki nette beleşe dinleyip direk küfretme (p*ç)

    benim mayın konular derin bayım
    kaybetmek değil zafer alnımdaki terin payı
    yerim kayıp değil canım bildiğinden uzak
    savaşın kalem kağıtla verildiği puslu bi dağda gerillayım
  2. kapa çeneni olarak kullanılanı daha etkili ve caydırıcı olan uyarı cümlesi.
  3. “kapat çeneni” dönemimiz;
    çocuklarımdan birisinin, 2-3 yaşları arasında geçirdiği bir yaş dönemi. neşesinin olmadığı, heyecanının yüksek olduğu, bizim çözümleyemediğimiz yada onu anlayamadığımız ruh hallerinde olduğu zaman sık sık kullandığı cümle, kapat çeneniydi, buna bile alışmıştık o aralar. çünkü mantıkla çözemeyeceğimizi idrak edip, bu dönemin geçmesini beklemiştik adeta, yaklaşık bir yıl kadar da sürmüştü.
    hasta olduğu bir gün, onu doktora götürdüğümüzde, doktor tüm sevimliliği ile "hadi bakalım aç ağzını, bademciklere bakalım" dediği zaman bizimki ona "kapat çeneni" diye bağırınca doktor dumura uğramıştı. odada bir anda garip bir hava esmişti. ufacık bir tipten bu cümleyi beklemeyen doktor gülmekle ağlamak arasında kalmıştı adeta, yüzü dün gibi aklımda doktorun. koskoca devletin doktoru şaşırmıştı bu veledin ettiği lafa. bizimkinin ise dudakları aşağıya doğru bükülüp, gözleri sabitlenmişti bir noktaya, ağzını açmama direnişi göstermişti doktora. neyse olayı sonra tatlıya bağlamıştık hem doktor hem bizim çocuk tarafında.
    yine bir gün, kahramanımız öğlen uykusundan kalkmıştı, evde misafirimiz vardı.arkadaş “merhaba …, uyandın mı, nasılsın diye sorunca bizim ki ona da “kapat çeneni” ile cevap vermişti ve imzasını atmıştı o güne. arkadaş hala onu, kapat çeneni nasıl, neler yapıyor diye sorar bize.
    işte böyle bir “kapat çeneni” dönemi vardı bizim ailede, geldi ve geçti, iz bırakarak. şimdi bize geçmişten gülümseyerek bakıyor, hatırlanmak hoşuna gidiyor sanki…

kapat çeneni hakkında bilgi verin