şükela:  tümü | bugün
  • kapitalist ülkeler: abd, ingiltere, avusturalya, isviçre...
    komünist ülkeler: sovyetler birliği, venezüela, küba, kuzey kore, çin halk cumhuriyeti...

    komünist manifestoda, işçilerin sömürüldüğünden ve zincirlerinden başka kaybedecek bir şeyleri olmadığından bahseder. dolayısıyla üretim araçlarının kamulaştırılması savunulur.

    the wealth of nations kitabında ise serbest piyasa (kapitaliz) savunulur. her insanın kendi çıkarı için çalışmasının toplumu zenginleştirdiğinden görünmez el ve fiyatların arz ve talepe göre olması gerektiği yerde bulunduğundan bahseder.

    gelelim asıl konuya. şu an komünist ülkelerde işçiler fakirlik içindeyken, kapitalist ülkelerdeki işçiler rahatlıkla geçinebiliyorlar. örneğin sovyetler birliği’nde işçiler, beyaz eşya almak için yıllarca sıra beklerken; abd’deki asgari ücretli işçiler, birkaç ay para biriktirip evlerine beyaz eşya alabiliyorlardı (aynı yıllardan bahsediyorum).

    bu da serbest piyasa ekonomisinin, komünizm’e üstün geldiğini ve görünmez el’in gerçek olduğunu gösteriyor.

    edit 1: komünist ülkelere venezüela eklendi.
  • tamamdır.

    şimdi ileri hızlı bir 30 yıl sararsan, aynı zaman dilimi hakkında konuşabiliriz.
  • kapitalist ülkelerde işçi sınıfı hem çok daha rahattır, hem çok daha özgürdür. mesela abd'de, fransa'da, almanya'da istedigin gibi "kahrolsun kapitalizm" diyebilirsin, e hadi götün yiyosa git kuzey kore'ye "kahrolsun sosyalizm" de.
  • abd, ingiltere, kanada vb kapitalist ülkeleri baz alırsak doğru; gelişmekte olan kapitalist ülkeleri baz alırsak yanlış önerme. bu konuda es geçilmemesi gereken bazı dinamikler: tarihteki sömürgecilik, din, faşist politikaların yoğunluğu, eğitim, kültür, coğrafya, yer altı ve yer üstü kaynaklar vs.
  • bu konular boyle 2 cumlelik sikko tespitlerle cozulecek seyler degil. hadi dagilin bence.
  • mureffeh demek daha mutlu demek değildir.

    birinci ağızdan sovyetler tecrubesini yaşamış azeri bir doktor tanıdığın sözlerini aktarıyorum: "tamam daha az para kazanıyorduk. ama boş vaktim çoktu. verilen para da her şeye yetiyordu. istediğim kitabı okuyup film izliyordum. kendimi geliştirmeye zaman kalıyordu."
  • evet mutludur çünkü o mutlu olsun diye dünyanın başka bir yerinde başka biri onun haberi olmadan zaten üzülüyordur.
    bu ülkeler sömürecek bir yer bulmasın bakayım kendi işçilerinin sırtından kırbacı eksik ediyorlar mı etmiyorlar mı o zaman görürüz.
  • doğru önerme.

    ayrıca üstteki bir entry için küçük bir düzeltme :

    "devletin istediği kitabı okuyup, devletin izin verdiği filmi izliyordum"
  • olaya marksist bakış açısıyla bakmayıp, (bkz: post-colonialist) bakış açısıyla bakarsanız renk değiştirecek bir mutluluk.

    çünkü zengin kapitalist ülke diye adlandırılan ülkelerin çoğu zamanında sömürerek zengin olmuş ülkeler. bir üçüncü dünya ülkesi kapitalizmi benimseyip de zengin olmamıştır, bu ülkelerdeki işçiler de mutlu değildir. türkiye üçüncü dünya ülkesi olmamasına rağmen ülkedeki işçiler de mutlu değildir. kaldı ki diğer ülkeler, yani global south olarak nitelendirdiğimiz ülkelerin çoğunda işçilerin ekmek almaya paraları yok.
  • 1949'da propaganda çizgifilmleriyle sebepleri açıklanmaya çalışılmıştır.
    https://www.youtube.com/watch?v=j-6yqq779ym