şükela:  tümü | bugün
  • bu dünyada ezilen insanlar neden hep duyarlı insanlar olmak zorunda? anlamıyorum aslında anlıyorum fakat hoşuma gitmiyor çünkü olması gereken bu değildi. olması gereken bizi insan yapan değerlerin vücut bulduğu insanların yüceltilmesiydi fakat öyle olmadı. peki ne oldu?

    olan insanların önce çılgınlar gibi çoğalması sonra da artan ihtiyaçlara bağlı olarak dünya nüfusunun fazla gelmesiydi. kapitalizm ve nüfus arasında doğru orantı olduğunu anladığım gün bu dünyadan tiksinmek için yeterince sebebim vardı artık.

    insanları önce evlenip çoğalmaya teşvik ederek düzeltiyorum zorunlu hale getirerek çoğalmalarını sağlıyorlar sonra artan sorumluluk ve para için çalışma mecburiyeti karşısında gelirlerini kısıyorlardı. birşeyin farkındalardı; insanoğlu asla doymazdı, e madem doyamayacaklar bari aç bırakabildiğimiz kadar bırakalım dediler çünkü tokluğun sınırı olmadığı gibi açlığın da yoktu. yaptıkları iş tokluğun sınırlarını zorlayan zümrenin açlığın sınırlarını zorlayan zümreye hükmetmesiydi.

    önce insanların doğuştan sahip olduğu dinamizmi aldılar, yerine dini, ahlaki, örfi parametreleri koydular ve sonra bu parametreleri geri almakla tehdit ettiler. insan oğlu da boyun eğmeyi öğrendi.

    insanların içinden başka bir yolu olamaz mıydı? sorusunu sorabilen mekanizmayı yokettiler. bu alışkanlıklar babadan oğula geçti. inanmanın gücünü duymuşsunuzdur bilinmeyen ise inanmamanın gücüdür. ignorance is bless.

    insan güçlü olmak ya da hissetmek ister. köle olarak yaşayıp korkan insanların kendilerini güçlü hissetmelerinin tek yolu yeni doğan insanlara aynı korkuları aşılayarak kimsenin gerçeği söylememesini sağlamaktı. kimse gerçeği görmezse gerçek yoktur, bu şekilde yeni doğan insanların efendileri oldular ama kendi efendileri de vardı.

    bu sistem o kadar muhteşem ki doğan her yeni insan başta bu insanları köle yapan hangi dinamikler ve insanlarsa hyerarşi basamağını arttırdıkları için adeta tanrılaştırdı ve kurtulmaya olan inanç yok olup gitti.

    hala bu tür düşünceleri kaleme alabilen-kendim gibi diyemeyeceğim ama demek isterdim - biri olduğunu bilmek tek tesellim.