şükela:  tümü | bugün soru sor
  • ormanda tavşan hoplaya zıplaya geziniyormuş. bu tavşancık gördüğü bütün komşularına ne kadar hızlı olduğundan bahseder, kimsenin onu geçemeyeceğini söylermiş.

    tavşan, gerçekten de güçlü ayaklarıyla hızlı koşarmış. komşuları ise tavşanın bu şekilde usain boltlaşmasından hoşlanmazlarmış. ama hiçbirisi de onunla yarışmaya yanaşmazmış.

    tavşanın her yerde “ben çok hızlıyım, beni kimse geçemez” diye dolaşması, kaplumbağanın kulağına gitmiş. kaplumbağa, oldukça yavaş yürür, tavşanın bir dakikada aldığı yolu bir günde alırmış. kaplumbağa tavşanla karşılaşmayı çok istiyormuş. tesadüf bu ya bir gün kaplumbağa ile tavşan ormanda karşılaşmışlar. kaplumbağa tavşanı görür görmez;

    – iyi günler tavşan kardeş, ben de seni arıyordum, diye seslenmiş. tavşan merakla sormuş;

    – beni neden arıyorsun, kaplumbağa kardeş?

    kaplumbağa:

    – seninle yarış yapmak istiyorum, hadi yarışalım da hangimiz daha hızlıyız anlayalım. tavşan, kaplumbağanın sözlerine gülmüş:

    – aman kaplumbağa kardeş. benimle dalga geçiyorsun galiba. senin benimle yarışabilmen imkansız, sen daha bir adım atmadan ben yarışı bitiririm. istersen kendini boş yere yorma, demiş kendinden emin bir şekilde.

    kaplumbağa:

    – bu yarışta seni geçeceğim. istersen hemen başlayalım, demiş kararlı kararlı.

    bütün orman hayvanları toplanmışlar. yarışın sonucunu merakla beklemeye başlamışlar. herkes birbirine; “kaplumbağa kardeş çok yavaş. tavşanı bu hızıyla nasıl geçebilir ki?” diye soruyormuş. tavşan ve kaplumbağa son hazırlıklarını yaparak yarışacakları yere gelmişler. derken yarış başlamış. tavşan bir anda ok gibi fırlamış.

    kaplumbağa ise yavaş yavaş yürümeye başlamış. tavşan gözden kaybolmuş bile. bir süre sonra geriye dönüp bakmış, ne gelen var ne giden. kaplumbağa yarışı akşama bitirir ancak, en iyisi yarışı hemen bitireyim de kazanmayı garanti altına alayım demiş ve daha hızlı koşmaya başlamış.

    kaplumbağa, yarışı kazanacağından oldukça emin yürüyedursun, tavşan kendinden emin adımlarla hızlı hızlı koşmaya devam ediyormuş. tavşan, en sonunda bitiş çizgisini geçmiş ve yarışı kazanmış. bakmış kaplumbağanın geleceği yok horul horul uyumaya başlamış.

    bir süre sonra tavşan, uyanmış “nerede kaldı bu kabuklu yumurta” diyerek geriye bakmış. gelen kimsecikler yokmuş. kaplumbağa ise “tavşan kardeş bi yerde uyudu herhalde. protein tozuna da ilaç atmıştım. zafer benimdir.” diyerek yarışın biteceği yere doğru aheste aheste gitmeye başlamış.

    kaplumbağa bir de ne görsün, tavşan yarışı kazanmış. yarışı kaybeden kaplumbağa “ırspı çıcığı, ırspı çıcığı” sövgüleri ile tavşanın yanına gelmiş. yarışı kazanan tavşan mutlu duruyormuş. tavşan, kaplumbağaya demiş ki;

    – kaplumbağa kardeş, önemli olan bir işe başlamadan önce gerçekçi düşünmek ve tüm olasılıkları göze almaktır. gereksiz övünmek sadece zayıflıktır. bundan sonra sen de “en hızlı benim” diyerek övünme! adam ol! diyerek yuvasına doğru yürümeye başlamış.

    kaplumbağa yaptığı hatayı anlamış. o günden sonra hiç kimseye yarışmaktan söz etmemiş ve kendini ilim irfana vermiş.

    ön edit: işbu fabl kral ve 4 eşinin ilginç hikayesine ve sözlük formatının geldiği son noktaya tepki olarak yazılmıştır.
  • artık masal değil, gerçektir.

    işte!..