şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: sait faik abasiyanik) in ilginc bir oykusu garip ki$iler ve yaptiklarini anlatmaktadir icerik olarak .
  • seneler once okuduğum ilginç bir azim öyküsüydü(ya da ben oyle sandım o zaman) sevgilinize her karanfil verisinizde ve her domates suyu içişinizde bilmemkimi * hatırlayın gibi bir mesajı vardı
    yamulmuyosam
  • ismi nedense çok hoşuma gitmiş bir hikayedir. bahçelerde çalışıp toprakla uğraşarak yaşamını sürdüren kör mustafa'nın çalışkanlığını, azmini ve yaptığı işe duyduğu sevgiyi anlatır. lise edebiyat kitaplarının demirbaşlarındandır. anafikrini "o yedikleriniz içtikleriniz kendine kendine olmadı, saygı gösterin, hepsinde emek var alın teri var." şeklinde özetleyebiliriz.
  • burgazada'da geçmektedir.
  • okurken akılda en kolay canlanan öykülerden biri olduğundan, ne kadar çok zaman önce okursanız okuyun, kolay kolay unutmayacağınız ayrıntılarla dolu güzelim sait faik öyküsü. bir de, derin hissiyatlı bir yönetmenin elinden izlemeye doyulmaz bir kısa film olarak hayal ederim bu öyküyü epey bir vakittir...
  • sait faikin ne kadar overrated olduğunu ortaya seren siktiriboktan öykü...hayatımda hiç sait faik okumamıştım, hatta bu öyküyü de edebiyat bilgisine çok güvendiğim bir arkadaşımdan laf arasında duymuştum. sonra bugün facebookta karşıma çıktı ve işte o an olan oldu o çapkın rüzgar uçurdu eteklerini...rezillik. daha da okumam sait mait.
  • sonuç kısmını öyle güzel bağlamıştır ki sait faik abasıyanık sadece bu kısmını okuyarak bile hayata karşı bakış açınızı değiştirebilirsiniz.

    "kitaplar, bir zaman bana, insanları sevmek lazım geldiğini, insanları sevince tabiatın, tabiatı sevince dünyanın sevileceğini oradan yaşama sevinci duyulacağını öğretmiştiler."
  • "..kitaplar, bir zaman bana, insanları sevmek lazım geldiğini, insanları sevince tabiatın, tabiatı sevince dünyanın sevileceğini, oradan yaşama sevinci duyulacağını öğretmiştiler. hayır, şimdi insanları, kitapların öğrettiği şekilde sevmiyorum.."