şükela:  tümü | bugün
  • uyku düzenini şaşırmış annemi, gece uyanıp kahve içtiği için ve de 22 yaşındaki yiğenimle beraber gece oturması yaptığı için, gece üçte " bundan sonra sana da kahve yok" diye tehdit edeli 16 saat oluyor :)
  • -açım. aslında hareketsizlikten acıkmıyorum. fekat yemek yemek için yaşayan bir insan olduğumdan sürekli bi şeyler yeme istediğim var. kalori hesabı yapmaya başladım. bazal metobalizmama denk yediğim miktar 'asgari' ölçüde kahvaltı ve 'küçük' bir akşam yemeğine tekabül ediyor, bu da beni mutsuz ediyor. kim istemez film seyrederken çipis, popcorn vedahi ekler yemek!

    -yarından tez yok daha fazla yemek için spor yapmaya başlayacağım. fütursuzca yemek yemek benim de hakkım!

    -biçok okul, gazete, kütüphane e-arşivlerini açtı. bok vardı! zaten 'kitap çok, ömür az' sendromundan müzdaribim. iyice nefesim kesiliyor. bi sürü e-kitap, pdf indirdim. bi sürü link kaydettim. kim, ne zaman okuyacak bunları?

    -evlatlarıma iş, okul yoğunluğundan bazı rutinleri oturtamamıştım. bi haftada hepsi oturdu. çok da iyi oldu. (wc eğitimi, sofra adabı, temizlik, diş fırçalama, uyku hazırlığı vb...) şu an benimkileri al, yatılı anaokuluna ver kimseye muhtaç değiller.

    -telefonda annaneyle konuşurken oğlum "annem poğaça yapmayı bilmiyor bence" dedi. dün bi tepsi pohaaaça yaptım koydum önlerine. gün aşırı kek-kurabiye-börek-poğaça örüntüsünü takip etmeyi öngörüyorum. ne demek "annem bilmiyor." kimse benim ev hanımlığımı sınamaya kalkmasın!!!

    -eskiden çocuklarla evde vakit geçirmeye korkardım. her daim bir etkinlik, bir aktivite yapmak mecburiyetindeyim gibi hissederdim. şimdi öyle değil. odalarını düzenledim. her şey ellerinin altında. istedikleri gibi oynuyorlar. evde vakit geçirmek kabus değil artık!

    -british councilin sitesinden yarım saat ingilizce videolar seyrettiriyorum çocuklara. onun etkisi 2 saate yakın sürüyor. aksan denemeleri yapıyorum. çok gülüyor şapşikler.

    -ne hastalık, ne ölümler, ne yaşlılar umrumda. sadece, bu süreçte işini kaybeden veya para kazanmak için hala dışarıda çalışmak zorunda olan insanları düşünüyorum. evlerine bir aylik erzak alamayanlari düşünüyorum. o kadar düşünüyorum ki karantinada olup da canı sıkılan birini dinlemekten bile nefret ediyorum.

    -insan özlemedim. görüntülü aramalara çıkmıyorum çocukları bahane edip. konuşma, dertleşme ihtiyacım yok. haberleri takip etmiyorum. etraftan bihaber olup iyice yabanileşiyorum. ve bundan rahatsız olmak istiyorum.
    son olarak; bu süreçte yanımda olan, bana her daim destek olan canımlarım storytel ,netflix ve spotify'a teşekkürlerimi sunuyorum . iyi ki varsınız!
  • - dört gündür evden çıkmıyoruz. yaşlılarımızı da izole ettik. kuş uçmaz kervan geçmez bir yerde, bahçeli bir evdeler şu an. evlerinde kalmaları riskliydi, bizlerde de çok kalamadılar, sıkıldılar ev hapsinde. görüntülü görüştük, insanın içi bir tuhaf oluyor.

    - çocuk halinden memnun. zira kreşe gitmektense ev cennet onun için. yavrum hala uyumadan her gece tatilin kaç gün kaldığını soruyor.

    - ben evi seven, evde zaman geçirmekten sıkılmayan bir insanım aslında ama evde zaman istediğim gibi geçmiyor. malum çocuk sürekli aktivite, oyun, ilgi istiyor. o uyuyana kadar dinlenmek yok.

    - eşim temizliğe verdi kendini. sürekli bir şeyleri, bir yerleri temizleyip düzenliyor. ara ara işiyle ilgili gelen maillere falan bakıyor. fakat bu süreçte inanılmaz sürelerde telefonla konuşuyor. yakın arkadaşlarıyla sürekli irtibat halinde.

    - evde erzak ile ilgili sıkıntı yok şu an. çok tüketen insanlar değiliz. olanlar bir süre idare eder. en kötü online siparişle işimizi görürüz diye düşünüyoruz. bu süreçte bizi en çok zorlayacak durum sanırım oğlumuzun sütü olacak. günlük cam şişe sütü içiyor, kutu pastörize sütleri ağzına sokmuyor kerata. kutuyu görmediği halde bardakla vermemize rağmen tadını hemen fark ediyor. üç günde bir süt için çıkarız sanırım. bir de çıkmışken yaşlılarımızın ihtiyaclarını tedarik edip götürürüz diye düşünüyorum. eşim ekmeği de evde yapmaya başladı. gerçekten çok güzel oldu ekmekler. şu belalar gittiğinde bile ekmeği sanırım evde yapmaya devam edeceğiz sanırım.

    - çok muhabbet olmuyor. sanırım akşama kadar ayrı olup akşam görüştüğünüzde konuşacak daha çok konu oluyor. sıkıcı bir durum.

    şimdilik böyle...
  • sıradaki nuri bilge ceylan projesi bu olur sanırım. kadın erkeğin saçını keser, evde yapılan ekmeğe uzun uzun gereksiz bakarlar vs.
  • evde kalan bir pozitif ile 13 gün bitti, hala kapmadık. hayırlısı be dayını.
  • kyk yurtlarında hayat nasıl geçiyor diye merak edenleriniz olursa ve buradaki hayattan korkup gelmemeyi/gelmeyi gözden geçirenler varsa diye ilk günden beri yayın yapmaya çalışıyoruz. buradaki internetin azizliğiyle bazen yayınlar kesildi etti falan. birilerine yardımı dokunur diye de amme hizmeti olarak koyuyoruz.

    https://youtu.be/tsfy0rqpwxe
  • sevgili günlük,

    saat daha 5 olmadan , akşam yemeği bile yemeden yaklaşık 7000 kalori aldım. sürekli anket doldurdum.
  • sevgili günlük:

    bağışıklık önemli. doğru bir plan üzerinden gitmekte fayda var. kahvaltıdan sonra kivi yedim. biraz ekşiydi ve içim bayıldı. bastırsın diye üzerine kefir içtim. içim daha da bayıldı. üzerine muz yiyip bir bardak yeşil çay içtim.

    bağışıklık ve bağırsak arasında seçim yapmak zorundayım sanırım ya da daha iyi bir beslenme planı.
  • sevgili günlük,
    şu son iki haftada psikolojik olarak en dipte olduğum gündeyim.

    yazabileceğimi hissettiğimde devamını getireceğim.
    not: bugünün şarkısı (bkz: gidelim buralardan) ,
    sahnesi de kelebekler filmindeki...
  • sevgili günlük, kendimi her gün biraz daha enerjik hissediyorum çünkü "bu olay bitsin, bunu da yapacağım" listesi gitgide büyüyor. lütfen güzel günler gelsin.

    ayrıca hep olumsuzluk olmaz. her güne bir grup tişörtü ve bir plak/albüm önerdiğim mini mini minnacık karantina günlüğüm burada.