şükela:  tümü | bugün
  • cocuklugumun yegane efsaneler dizisi, hala bile kanarim.

    cocuksunuzdur, eskaza karete kursuna giden zevzek arkadaslarimdan biri mutlaka ilk dersten sora bitiverir yaninizda, "bak olum bak, bugun karate kursuna gittim, buruj li gibi acabiliyorum bacaklarimi" repligini atar. ustune bacagini allah ne verdiyse diye savurur, kaygan zeminde ise (ve zeka seviyesi marjinin altinda ise) savrulmasi sonrasi ceyrek daire cizen ilk bacaginin yarattigi momentumu kaldiramayan ikinci bacagi da havalanir ve arkadasiniz kicinin uzerine otururdu. daha bir cesur olanlari iki bacagini acarak kicini yere yakinlastirmayi dener, uzerindeki gri renki okul pantolunu ise eylem pantolonun aginin yirtilmasi ile sonuclanirdi.

    konuyu oyle bir aksettirirlerdi ki olayi van damme'in bacagini acabilmesi icin bir taraflarindan bastiran hocasi sertliginde gecer zannederdim. karate hocalarinda oyle bir hikmet var zannederdim ki sen acabilecegin kadar acarsin bacagini, sonra onlar oyle bir bastirirlar ki tependen hop bacaklarin aciliverir. karate kursunda oyle bir ilham var ki odun giren tek derste kemer cikiyordu.

    hocalarin da motivasyonu ve olayin fizyolojisini nereden kaptigini hep merak etmisimdir, zira oyle bir erdem ki van damme'in meshur filmi kickboxer'da da hocasi biyoloji ve fizik kanunlarini bir kenara birakmis, vinc muhasebesi ile bacaklari iki adet halat ile cart diye ikiye ayirmisti. ha ise yaramis ve van damme'in apis arasi 180 derece olmustu, yumurtalarin her biri bir bacaga kaymisti, o ayri konu.

    hala mac oncesi isinma hareketlerini yaparken dogrusal halde ellerim ile hic dokunamadigim ayaklarima bakarken dusunurum; su dakika arkadan bir karate hocasi bir el atsa, oyle bir bastirsa ki hop oluversem bingil kivaminda esnek; olur mu bilmiyorum.
  • bazı karate kurslarında kişi bağdaş kurdurtulmak suretiyle bu rituel baslatılır kişi oturtulur daha sonra hocası veya ağırlıkca buyuk bir insan bağdas kuran insanın dizlerine cıkar ve bacak kendiliğinden açılır,rituel sona erer; biraz acı verir ancak en kısa surede sonuc vereni budur,bazen sakatlıklara yol acabilir o yuzden ogrencimiz once guzel bir ısıtılır,kas bazında.
  • (bkz: dojo)
  • önceden ısınma hareketleri yapılmadığı taktirde, kişinin, dojodan ambulans sedyesi yardımıyla çıkmasına neden olabilecek ritüel.. ki, ne ambulansın içinde tütsü yakıyorlar, ne de yolda tasavvuf müziği dinletiyorlar..

    napıyoruz. iyice ısınıyoruz coşuyoruz. kihonlara geçmeden ritüele başlıyoruz. ilk günlerimiz ise abartmıyoruz..
  • bak bu çok pis bir şey.

    öncelikle karate do bu işin atasıdır. en temelidir. felsefe içerenlerdendir. kendi içinde iki dala ayrılır. biri kişisel gelişim yoludur. diğeri spor amaçlıdır.

    o bacak kesinlikle 180 derece açılmalı. ben aşırı kiloluydum o dönemlerde. esneklik, refleks falan sıfır. şimdi beni eğiten abim o zamanlar siyah kuşak 3. dan'dı. müthiş bir insan. her yerde, antrenmanda da antrenman dışında da şefkatli, nazik, kibar biriydi.
    ama bazı temel şeyler söz konusu oldu mu adam canavarlaşıyordu.

    önce beni bir aldı. biraz kilo verdirdi. temel şeyleri öğretti. yoğurdu güzelce. hazır hale getirdi. sonra iş o bacak açma olayına geldi. yok yani beceremiyorum. altımdan otobüs geçer. o konumdayım.

    işler o aşamaya geldi. pozisyonu aldım. geçti arkama. yavaş yavaş açmaya çalış dedi. ben o sırada hiç beklemiyorum ters bir şey. hoş beklesem de o adama karşı ne yapıcam? beni yumoş yumoş telkin etti. ben iyice gevşedim.
    doğru anda benim omuzlarımdan bir bastırdı. öyle bir basınç ki... ben 180 derece yapıştım yere. hani biraz daha zorlasa 180'i de geçicem, yukarı yönde katlayacak herif beni. sonra sonra vücudum alıştı.

    hani şimdi şu bacak açma olayı önemli değilse lütfen biri bana 1.65 boyundaki adamın zıplayıp da 240 santim yukarıdaki hedefe nizami bir tekme atmasını açıklasın.