şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: ah muhsin ünlü)
    (bkz: gidiyorum bu)

    duvarın üzerinde şaşırıyorum
    rüzgâr eserse düşebilirim.
    tutunuyorum; bomba patlak
    savaş başlıyor, tutunuyorum
    duvarın üzerinde.

    daha küçük bir prensken
    annemle prenses anlatırdık.
    ben denize bakardım, annem ağlıyor
    babam cephede düşman, düşmemiş
    bir şövalye geziniyor atı var kır
    annemin içinde kadınlar ağlar
    duvarlar varlar.

    ben tekrar pencereye çıkınca
    bütün kuşlar havaya gidiyor
    namazlarımı çok aksatıyorum.
  • şuayb ebu medyen hazretleri inzivaya çekilmiş ve cuma namazı dışında günlerini evinde geçirmekteymis. onu gormek isteyen insanların da tesiriyli bir gün evinden çıkmış.herkes ne diyecegini merak ediyormuş. o bahçeye çıkınca bülbüller havalanıp uçmuşlar. bunun üzerine konuşmaktan vazgeçip şöyle demiş: “şayet konuşmaya salahiyetli olsaydım, kuşlar benden kaçmazdı.” sonrasında bir sene daha inzivada kalmis, bu sefer kuşlar kendiliğinden ona gelmisler.