şükela:  tümü | bugün
  • ev islerini makul sartlara baglayip ozgurlugu rahat rahat yasamak saglanabilirse ayni candan biriyle kabul edililebilir bir anahtar paylasma durumu.
  • duruma gore hem iyi hem kotu olan eylemdir. kiz kardes kendine bir sevgili bulup cocugun evinde yasamaya baslarsa ya da abi kisi askere giderse direk olarak "tek kisi eve ciktim" hissiyati uyandiran durumdur. bunun disinda ailenizin ozel hayatiniza fazlaca girmesini engelleyemezsiniz ama sansliysaniz kan bagi olan insanin buna saygi duydugu ortamlara da dusebilirsiniz. ortaklasa yemek yaparsiniz, yazili olmayan kurallardan nasibinizi alirsiniz ve is bolumleri yapilmaya baslanir. sansiniz varsa disi olan kardes bulasik temizlik yemek seven biri cikar ve isler hafifler erkek taraf mekanik isler ve elektrik vs den anlarsa hele gel keyfim gel. cizelgeleriniz olur haftanin hangi gunu kimin arkadasinin gelecegine dair ve onun arkadasi sizin sizin arkadasiniz da onun arkadasi olur zamanla. "hani mahmut vardi ya jalenin arkadasi hatirlarsin" deyince kirk saat kivranmazsiniz artik. disi olan kucuk taraf arkadaslarinin uzerinde otorite saglayamazsa eger abi kisinin odasinin kapisi calinir ve abi kisi evin icinde dolanmak suretiyle gul yuzunu gosterir ve asayis berkemal olur.
  • kardesle ortalama ayni yaslardaysa ayni muzikleri dinliyor ayni bedenlerdeyseniz normal bir arkadastan cok daha muhtesem bir dost ve ev arkadasi olur.kardesle yasanilasi en guzel paylasimdir
  • evin dışında istanbul gibi bir şehir varken, evin içinin binlerce istanbul'dan daha güzel olmasına halk arasında (oztokyolu&rexal) verilen isim.
  • ablanın evini paylaşıldığı küçük erkek kardeş ailenin en küçük çocuğu ve daha da kötüsü sülalenin en küçük torunu/yeğeni ise abla için bir kabusa dönüşebilme potansiyeli bulunan eylem. anne-babanın ve yedi sülalenin el bebek, gül bebek büyütüp şımarttığı küçük kardeş, ev işlerini abladan bekler; "abla, ben acıktım!", "abla, temizlik yapman gerek", "abla, tezgahın üzeri bulaşık dolu!" ve benzeri cümleleri sık sık duyarsınız. üstüne üstlük utanmadan bir de şantaj yapar; "bizimkilere söyleyecem" diye tehdit eder; maddi/manevi çıkarlar elde etmeye çalışır. ama yine de ablasınızdır, kıyamazsınız kardişinize (her ne kadar 25 yaşında koskoca adam da olsa artık)...
  • yorar.
  • kardeşimle yaş farkımın yediyi bulması ve erkek olması bir yerde rahatlatıcı olsa da; işine gelmeyen noktada hemen anne babaya uçurabileceği nice koza sahip bir varlığa tahamül etme zorluğu var bu işin...
    en zor yanı, aile evinden ayrılıp, önce lise sonra da üniversitede, ama yurt ama evde geçen, uzun ve özgür 11 yılın ardından aslında hiç tanımadığın biriyle iletişim çabası olması.

    bir de kardeş gelince artık ailenin küçük çocuğunun bir türlü büyümemesinden midir nedendir; anne her fırsatta evde bitiyor. bu da bir noktada güzel ama dedim ya "yıllar sonra" insan alışamıyor öyle dolapta hep sıcak yemeğe falan.

    ama şurası da kesin ki; bir yabancıdansa "kardeşim olmadan asla!" diyebilirim. en azından "yatağını topla" diyebiliyorsun...
  • kardeşim üniversiteyi kazandığında yapacağımdır. benim gibi yurt köşelerinde onun bunun ağız kokusunu çekmesin, ev arkadaşı onun arkadaşları falan da uğraşmasın koz yazıktır.
  • önceleri ne kadar cazip görünse de uzak durulması gereken durumdur. siz nasılsa bunca sene beraber yaşadık, birbirimizi çok iyi tanıyoruz, bir sorun olmaz, en fazla kavga eder düzeliriz diye başlarsınız. ama o kardeş, abla, abi, genel olarak size her istediğini yaptırabileceğini düşündüğünden durum gittikçe huzursuz bir hal alır. tecrübelerime dayanarak söylüyorum, hiç tanımadığınız biriyle eve çıkmak kardeşle eve çıkmaktan daha iyidir - psikopat katilin biri çıkmadığı sürece tabi - ben bunu yapmak istediğimde bin tane hırsız ev arkadaşı hikayesi dinledim korktum vazgeçtim. şimdi bakıyorum da o bile daha iyiymiş. en azından eşyalarım çalınırdı huzurum değil. neyse belki çok iyi anlaşan kardeşler vardır. kesin vardır. kıskanıyorum onları