şükela:  tümü | bugün soru sor
  • evde bir el atarisi varsa ve bir program yapılmamışsa ara ara atariyi kim okula götürecek tartışması yaşanırdı. milli güvenlik falan gibi sıkıcı derslerde iyi olurdu atari zira. meraklısı da boldu.

    sonra tabii notlar niye düştü lisede, ortaokulda niye cins cins arkadaşlarla tanışıldı falan gibi dertler hasıl olurdu ailede. el atarisi bombasıydı ya dönemin, söylemesi ayıp bi de radyolu saatim vardı ki sorma gitsin.
  • (bkz: el atarisi)
    (bkz: atari lynx)
    (bkz: atari touch me)

    geçen tipin birini linksys diye bir modem olduğuna ikna edemedim, öyle gariplikler.
  • el atarisi, akabinde tetris*, sonrasında televizyona bağlanan atariler... (bizim için) 90'ların kardeş kavgaları ile geçmesine sebep olan minik ve sevimli düşmanlar. o rekorlar heba olmasın ya da abi tarafından alınıp geçilemesin diye ne uykular feda edildi, ne yemekler hızla bitirilip sofradan çekyata ışınlanıldı, ne anne seslenmeleri kulak ardı edildi de güdümlü terlik vs. ile muhatap olundu ama kardeşler yine de birbiriyle didişmeyi bırakamadı, hey heyy!*

    geçenlerde, epeydir kullanılmayan eşyaları evden çıkarmak üzere ayırırken, küçük abimin 90'ların sonuna doğru aldığı game boy'u buldum. oyun içeriği epey zengin olan son versiyonlardan biriydi, o yüzden ayrı bir kıymeti vardı hem abimin hem benim gözümde. lakin bir yerlere sakladığımı unutmuşum, eski ve kayıp bir dostu tekrar bulmuş gibi sevindim. yıllar yıllar olmuştu elime almayalı, bir heyecanla yeni piller taktım, çalıştı diye çocuklar gibi mutlu oldum! lakin yön tuşları komut dinlemez olmuş, o yüzden kareciklerle pek hasret gideremedim. neyse, yine sarıp sarmalayıp eski dostlar kutusuna kaldırayım, hatırası yeter...