şükela:  tümü | bugün
2221 entry daha
  • kız arkadaşım, benden onun için döğüşmemi istediğinde bu dünyaya ait olmadığımı anlamıştım. (kravat boğazımı sıkıyor, sokağa bırakılmış köpekler vicdan azabı gibi bağırıyor, robert de niro ankesörlü bir telefonu -o yaşlarda anlayamayacağım kadar büyük bir öfkeyle- parçalıyordu ve ben kaçacak delik arıyordum.)

    düşmanıma sırtımı dönmem gerektiğini öğretti bana kitaplar. (ah romantik puşkin!) ama hep sırtımdan vuruldum. (kendini bu kadar önemseme, kızı kapamadın işte.)

    benden bir "doğru" çıkmayacağı belliydi zaten.