şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: araplar)
  • osmanlıların araplar için kullandığı bir tamlama. peygamberin mensup olduğu kavim olmalarından dolayı bu sıfat uygun görülmüştü. kavm i necip diye yüzyıllarca sürre alayları ile gönüllerini almaya çalıştıkları araplar ise lawrence'ın gazıyla din kardeşleri türkleri arkadan vurmuşlardır 1. dünya savaşında. aslında onları da suçlamak yersiz tarihsel determinizm içinde baktığımızda. dönemin gerçeği ulusçuluktu ve bu ortadoğu halkı da geç de olsa o gerçekliğin gereğini yapmıştı.
    (bkz: surre alayı)
  • ustun irk anlamina gelir.
  • atatürk'ün şu sözünden de anlaşılacağı gibi osmanlı'da araplar için kullanılan bir terim.

    ''orduya ilk katıldığım günlerde, bir arap binbaşısının 'kavm-i necip evladına sen nasıl kötü muamele yaparsın' diye tokatladığı bir anadolu çocuğunun iki damla gözyaşında türklük şuuruna erdim. onda gördüm ve kuvvetle duydum. ondan sonra türklük benim derin kaynağım, en derin övünç membaım oldu. benim hayatta yegane fahrim, servetim, türklükten başka bir şey değildir.''
  • kavm-i-necip miş ulan dünya'da bütün insanlar eşit değilmi bir şey derdim götüme girmesin
  • çöl maymunlarının saçma ve kanıtsız önermesidir.
  • arap faşistlerinin ve keşke arab olsam diyen çomarların çok sevdiği terimdir.

    mustafa kemal atatürk'ün de bir lafını da ekleyeyim.

    "orduya ilk katıldığım günlerde, bir arap binbaşısının 'kavm-i necip evladına sen nasıl kötü muamele yaparsın' diye tokatladığı bir anadolu çocuğunun iki damla gözyaşında türklük şuuruna erdim. onda gördüm ve kuvvetle duydum. ondan sonra türklük benim derin kaynağım, en derin övünç membaım oldu. benim hayatta yegane fahrim, servetim, türklükten başka bir şey değildir."
  • beşiktaş taraftarının sevmediği kavim.
  • osmanlı imparatorluğunda araplar için kullanılan ve üstün ırk anlamına gelen söz.

    atatürk’ün hatıratında konu ile ilgili olay şöyledir;

    ''orduya ilk katıldığım günlerde, bir arap binbaşısının 'kavm-i necip evladına (arap) sen nasıl kötü muamele yaparsın' diye tokatladığı bir anadolu çocuğunun iki damla gözyaşında türklük şuuruna erdim. onda gördüm ve kuvvetle duydum. ondan sonra türklük benim derin kaynağım, en derin övünç membaım oldu. benim hayatta yegane fahrim, servetim, türklükten başka bir şey değildir.''

    osmanlı’da türkler her zaman cahil ve ikinci plandaki halktı. yıllarca savaşlarda can verdiler ve bütün pis işlerde kullanıldılar. en son çökmekte olan osmanlı için de onlar savaştılar. üstelik kavm-i necip arapların ihanetine rağmen. sonra yeni bir cumhuriyet kurdular ve osmanlı’nın borcunu da türkler ödediler.

    türklük şuuru mühimdir ve türk’ün türkten başka dostu yoktur. özellikle ümmetçilik ve osmanlıcılık çok tehlikelidir.