şükela:  tümü | bugün
  • 15 eylül-30 aralık 2018 arasında, ankara müze evliyagil'de aylime aslı demir küratörlüğünde gerçekleşecek olan sergi.

    aristokratik bir ilke olan "seçim" yerine demokratik bir ilke olan "kura" yöntemini temel alıyor bu sergi (tabii, bizler bu en basit ilkeleri bile unutalı çok oldu; seçimde belirli hasletleri, gücü haiz kişiler -kadim yunan'da retorik ve soy; günümüzdeyse servet sahipleri ve tabii egemen ideolojinin taşıyıcıları-, biz sıradan insanlara göre "daha bir seçilirler"). buradan hareketle, sanat hiyerarşisi içinde küratör'ün tanrısal iktidarını sorunsallaştırıyor. bununla da yetinmeyip, bir toplumsal tip olarak küratörün failliğini sorguluyor.

    http://www.muzeevliyagil.com/tr
    ---
    "küratör: aylime aslı demir

    kurada yer alan sanatçılar:
    ardıl yalınkılıç, baçoy koop, belit sağ, coşkun aşar, erdem taşdelen, gökçe yiğitel, gökçe erhan, hüseyin arıcı, ilhan sayın, iris ergül, iz öztat, kemal özen, kerem ozan bayraktar, metin çelik, mustafa avcı, roland topor, serkan çalışkan, sevinç çalhanoğlu, silva bingaz, yavuz erkan

    sergi süreci, bu sürece dahil olmak isteyen, 20 sanatçının katıldığı bir kura ve çekilen her yeni kurayla değişecek yeni bağlamlar ile oluşacak. kurayla örgütlenen sergi alanında, sadece kaybolan bir aracı olan küratör ve kura sonucu bir araya gelen eserlerin yeni bağlamlarını oluşturup ve sonrasında hemen ortadan kaybolan bir deneyim alanı yaratmaya çalışacak. her kuranın ardından yeniden kurulan mekan, serginin- sanat eserlerinin güncel, geçici bağlamını oluşturacak.

    bu sergi “küratör”ün iktidarını sorguladığı, onun “sergideki tüm kararları alan-bağlamı kuran kişi” konumunu zan altında bırakmayı amaçladığı ve küratörü sergi hiyerarşisinin tepesinden, eşdeğerlik düzlemine indirmek istediği için, kavramın üstünü çizmek istiyor: küratör. elbette sanatçıların ve işlerin seçimi, bir kararı gerektiriyor; dolayısıyla bir serginin olanaklı olabilmesi için bir tür küratörlük zorunlu. ancak bu sergideki kürasyon, mutlak iktidarı zan altındaki bir küratörün kürasyonu... işte bu yüzden sergi, küratörü üstü karalanmış kelimeler arasına alıp, bu toplumsal tipin tüm sorumluluklarını sahiplenmek yerine kaybolan bir aracı olarak tanımlamanın peşinde."
    ---