şükela:  tümü | bugün
  • blacktower: anne!
    kayinvalide:(bozuntuya vermeden ama saskin) efendim
    blacktower: ay pardon x teyze, annem beni aniyo galiba (diyerek durumu kurtarir.)
    edit:kayinvalideye anne demek turk orf ve adetleri geregi gayet normal ama bizde boyle
  • zaten başka bir aileyle kaynaşmış olmanın verdiği şaşkınlığa eklemlenen bir seslenme sorunsalıdır. düşünür taşınırsın, bu benim annem değil dersin, zaten belki bilmemkaç zaman teyze demişsindir, ulan ne alaka anne falan dersin, benim kendi annem var dersin, saçmalık lan bu dersin uzun uzun küfür edersin. ama aslında kayınvalide, sevdiğin adamın (veya kadının) annesidir. sana en yakın olanın annesidir. her iki tarafın annesi de aslında yeni kurulan ailenin annesidir. sonra "anne" diye sesleniverirsin bir gün. bir bakarsın ki anne diye seslenilmekten o kadar mutlu olmuş ki kayınvalide, ulan daha önce deyiverseymişim dersin, biter gider...
  • ille gerçek anneden ayırdedici bir fark ortaya konmak isteniyorsa anneciğim yada canım annem denerek bu yapılabilir..
  • adıyla seslenip x anne denir olur biter.

    böylece anne kelimesinin yalınlıgı sadece kanından geldiginiz anneye ait olurken, ötekinin de gönlü olmuş olur, adet yerini bulmuş olur, aslında daha cici gözükse de bu sesleniş, o x anne olmuş olur, cici anne gibi, sonradan olmalıgı belli ve anlaşılır. böylece tanımayan biri sevda anne dediginizde gerçek anne olmadıgını anlar, rahatsınızdır. (evet ben de kayınvalidesini - bu da böyle agac adı gibi- öz anne gibi sevemeyen gelinlerdenim.)
  • kayinvalide yillarca kiz cocuk ozlemi duymussa, bi de gercekten anlasip, birbirini seven bir kaynana-gelin durumu sozkonusuysa, pek anlamli, pek duygulu durum.
  • her iki anne de, kayinvalide ve oz anneniz de ayni ortamda ise..

    kayinvalideye laf anlatiliyordur:
    - yok anne, oyle degil aslinda ... vs vs

    o sirada gozleriniz kendi annenize kayar bir sekilde, acaba ne hissediyordur diye gecirirsiniz icinizden. sizin pamuk anneciginize dediginiz gibi degildir bu "anne" ama iste caniniz yanar biraz, ayni kefeye koymussunuz gibi hissedersiniz.

    eminim ki, annem benim neyi kastettigimi yureginden duyar, kulagindan degil.
  • daha cok bizim kulturumuzde ve şark kulturunde yasanilan hadisedir. bati kulturlerinde zaten amca, teyze gibi soylemler bizimki ile karsilastirildiginda daha az kullanildigindan, evlenildiginde de evlenilen kisinin annesini anne diye cagirmak gibi bir durum pek soz konusu degildir cunku hitap sekli ya dogrudan kisinin ilk ismi ya da bayan brown, bayan dupont olarak gerceklesir. dolayisiyla yine bizdekinin aksine taraflarinda birbirinden boyle bir hitap beklentisi yoktur.
  • "anne, sen" ve "annecim, siz"in farkını ortaya çıkarır.
  • bazen de akla bir yigit ozgur karikaturu getirerek gulumsetir.

    - ilk evlendigimde uzun zaman kayinvalideme anne diyemedim. benim bir tane annem var, baskasina anne diyemem diye dusunuyordum.
    *- normal aslinda...
    - sonra erkan cok kizdi, bagirdi bana. ben de yavas yavas alistim...
    *- erkan niye bagirdin o kadar?
    - g.tlek nuriye diyodu ya anneme!!!
  • (bkz: önce o desin)