şükela:  tümü | bugün
  • hayatım boyu her seçimde oyunu chpye (ve chp'nin desteklediklerine) atmış biriyim. ancak ne baykala ne ekmele ne kılıçdaroğluna oy verirken hiç birinde içime tam olarak sinmedi. ilk kez bu seçimde muharrem inceye bastığım oydan büyük bir mutluluk duydum. uzun zaman sonra bir çok muhalif gibi ümitlendim ve nitekim chp'nin uzun süredir alamadığı oyu da muharrem ince alabildi.

    şu anda malesef %22'yi başarı görüp %30'u başarısız gören, koltuğa yapışmış bir chp kadrosu mevcut. ben %22'nin içerisinde olmayı mecburiyete borçluyum dediğim gibi ancak %30'un içerisinde olmam hayatım boyunca içime sinen ilk oyun eseri. eminim ki %22 içerisinde benim gibi hisseden çok kişi vardır. dolayısıyla eğer yerel seçime kadar koltuğa aşık olanlar mevcut delege yapısının çarpıklığından dolayı orada kalmaya devam ederlerse kendi çapımda bir planım var.

    bu plan, kazanma olasılığı olan yerlerde chp'ye oy verip, kazanamayacağı yerlerde iyi partiye vermek olacak. şişlide oturuyorum ve belediye seçiminde yine chp'ye vereceğim, sonuçta yönetime kızdık diye akp belediyesini istemiyorum ama istanbulu zaten kazanamayacağız basacağım iyi partiye. iyi parti düşüncelerimi yansıtmıyor, bir sürü düşüncelerini de doğru bulmuyorum ama mhp ve akp'yi çıkartınca benim için geriye kalan en mantıklı seçenek.

    oylar bu tarz bir düşünce dahilinde %20'nin de altına inerse çıkıp pişmiş kelle gibi sırıtarak biz başarılıyz seçimin kaybedeni akpdir açıklaması yapabilirler mi görürüz. kaybetmeye zaten alıştık ancak en azından içime sinerek verdiğim bir oy hissiyatını ilk kez yaşadım bunu da kaybetmek istemiyorum.

    dolayısıyla kazanma ihtimali varsa chp yoksa iyi parti diyorum.