1. bazi yorelerde o yerine kullanildigi olur. ornegin asagidan ikinci kattaki ablaniza sesleniyorsunuz, "ablacigim anahtarimi atar misin?" diye. ablaniz da size "kendini atiyorum" diye geri seslenebilir. olayi izleyen ucuncu kisiler icin urkunc bir durum, o yerine kendi sozcugunun kullanilmasi sorunsalindan dogar.
  2. kendi bir donusluluk zamiridir. yapilan is ve olusun yine yapan kisiye dondugu seklinde bir muharrem ergin aciklamasi ile uzeri kapatilmis, turkce icinde cok enteresan bir yere sahip sozcuktur.
    kendi zamirinin enteresan ozelliklerinden biri belirsizligidir. yerine gore kendi derken elbette kimden bahsedildigi belli olsa da bazi baglamlarda, kendi derken kimden bahsedildigi belli degildir.
    orn.,
    ali ahmet'e kendini yikatti. dedigimiz zaman kimin kimi yikadigi belli degildir. ali ayse'ye kendini yikatti dersek baglamdan, herhalde ayse ali'yi yikamis oluyor diye dusunebiliriz ama iki tane dallama soz konusuysa burada ali mi ahmet'i yikadi ahmet mi ali'yi yikadi belli degildir...
    yine "kendisi" olarak gecen ve kendi zamiri ile hemen hemen ayni anlamda kullanilan bir zamirimiz daha vardir ki, bu zamir eski turkce "kantü özi>kendi özü>kendüsi" sekillerinden gelen pekistirilmis bir kaliptir *