şükela:  tümü | bugün
  • dün akşam başıma gelmiş durum ve paylasmak istedim.

    bir eksişözlük yazarı olarak başkaları adına utanma düsturunu öyle bi benimsemişim ki, dün yayalar için kırmızı ışık yanarken, kulaklıkla dinlediğim müziğin verdiği gazla karışya geçmek için yola atladım. o sırada birileri adına utanma hissi ağırlığınca üstüme çöktü ve utanılacak kişinin ben olduğumu idrak etmem 2 saniye sürdü.

    o iki saniye başka birisi adına utanabilme sevincini yaşadım, 15 saniye boyunca "olm kimse seni tanımıyor, hatırlamayacaklar" şeklinde telkinde bulundum ve hızlıca olay yerini terkettim.