şükela:  tümü | bugün
  • oncelikle kendi ayaklarinin ustunde durmani saglayacak bir gelir kaynagi(bir is), ardindan da hayatini kendi basina ve kendi kararlarin dogrultusunda yasayabilecegin bir mekan (bir ev), daha sonra da hayatini paylastigin birini (bir es) gerektiren, yetiskin hayata tam anlamiyla gecmek icin gerekli olan basamak.
  • evlenmek gereksizdir. hem kadınlar için, hem erkekler için. cinsel ihtiyaçlarınızı evlenmeden de karşılayabilirsiniz. kendi paranızı kazanabilir, kendi evinizi kendiniz çekip çevirebilirsiniz.

    ev almak gereksizdir. kiracısı olduğunuz dünyada yarın yaşayıp yaşamayacağınız belli değilken 20-30 yılın kira parasını verip ev almak sadece israftır. onun yerine yaşadığınız kadar kira ödeyin. 20-30 yıl daha yaşamazsanız kar bile edersiniz.

    iş şart değil. karnınızı doyurmak şart. bu biraz ütopik olacak ama çıkın sokağa ve insanlara bir öğün yemek için iyilikler yapın. siz onların işini yapıp yüzlerini gülümsetin, onlar da 3 lira verip karnınızı doyursun. böyle böyle geçsin ömür.

    (bkz: hayallerde yaşıyor bazı ipneler)

    bazen ipne olmak güzeldir. bazen hayallerde yaşamak güzeldir.

    ilk 3 paragrafta saydıklarımı yapamayacaksınız. yapamama nedeniniz siz değilsiniz. yapamama nedenleriniz anneleriniz ve babalarınız.

    anne ve babalarınız bunları sizden talep etme nedenleri kendileri değiller. onlara kalsa, onlara ne. istediğiniz gibi yaşayın işte. nasıl mutlu olacaksanız. ama onların elinde değil. toplum ne der? orospu der. tutunamamış der. ayyaş der. ipe sapa gelmez der. bundan korkuyorlar. onlar demesin diye sizi onlara kurban ediyorlar. tanrılar kurban istiyor. toplumlar tanrılık yapıyor.

    toplumlar. toplumları oluşturan bireylerin istediklerini istemiyor, toplumlar. her biri apayrı olağanüstü hayal gücünse sahip üyeleri olan toplumlar bu hayallerin çakışması sonucu ortak bir payda da buluşmaya mecburdur. bu ortak paydayı oluşturan, onların kurdukları hayallerden en az yaratıcı olanlardır ki onlar hepsi bu hayali kurmuş, kurabilmiş olsun. hepsi hayal kurmaya başlarken burdan başlamış olsun. en ibtidai hayal olsun.

    işte bu hayaller: iştir, evdir, eştir.

    sistemin kölesi olmayın diyemiyorum, çünkü sistemin kölesi olarak doğmuşuz. çünkü bizi doğuranlar bizi sisteme köle olalım diye doğurmuşlar. annem ''ne zaman evleneceksin?'' diyor yine. konuyu değiştirmem lazım. sonra görüşürüz.
  • 18 yaşını dolduran her insanın düşünmeye ve planlamaya başlaması gereken.
    bunu yapmayanlar başkalarının hayatlarını yaşar ve sürekli şikayet ederler.
    uzak durunuz.
  • kurdum diye sevinmemek gerekiyor.
    sonra bir sey geliyor basina ve sen her seyi bastan kurmak zorunda kaliyorsun. sanirim hayat denilen de bu oluyor. dustukce kalkma sanati.
  • 20 - 30(maksimum 35) yaş aralığında temelinin atılması gerekendir. parantez içindeki yaş sınırını da aşarsanız bu sefer farklı kişilerin anayasası altında yaşarsınız. 26 yaşında askerlik yapma kararı vererek bu yolda ilk adımı attım. ikincisi yarım kalan okulu bitirmek, üçüncü adım ise bu süreç içinde iş hayatında kendimi yetiştirip yurtdışına gitmeye çalışmak olacak. geç kaldın, nasıl becereceksin, düşündüğün şeyde yetersizsin v.s diyeceklere inat savaşın. ben bilhassa hem kendimle hem de bir miktar çevremle çok çetin bir savaş veriyorum. imkansızlıklar içinde yüzüyorum. fakat bunu ve pekçok başka şeyleri bahane etmeyi bırakıp savaşmaya karar verdim. size bu coğrafyada kimsenin el açmasını beklemeyin. kendi yolunuzu çizmeye bakın.