şükela:  tümü | bugün
  • yamanmaz...

    fırsat bu ya, bil, kimim, kim...sin...sen... nasıl da tutmaz günü-(aynı)-günü(nü); saati-(aynı)-saati(ni), hatta bazen (aynı) dakika ve (aynı) saniye(si), bir varmış, bir yok, duyulan geçmiş zaman, şu,bu,o, masal(:) dünya'da... nasıl da aşık bi' bilsen; söylenmemiş ve hiç söylemeyeceğini düşündüğün sözlerine... dile gelmiş de, duyan? uyanan? yanan? kulağı, dili, eli, kolu yokmuş, bitmiş toprakta güç bela, sürgün veren, diken...(?) biraz dursa, her bir satırda, her bir kelimede, hatta he-ce-de.. yazar gibi, (di)kendi, kendini, kendine, kanıyla, kırmızı.. düşüyle, mor... ki zira okur gibi, yazarken... o... nasıl da düşe-yazmış, düşe-yazmış seni görünce, beni duyunca, onu bilince, bildiğini sanınca...

    bi' bilsen...

    seneler varmış, dakikalarda, seneler varmış, saniyelerde.. ömürler... sayısız... herkesin gözündeki hiç, zor gelmiş, zor-sunmuş, doldurmuş, hiç-yoktan sanki, pırıltılarla; herkesten ayrı, herkesten gizli; de sakladığını, saklandığını sanmış, saklayabildiğini... nasıl da saklanabildiğini... nefsin... nefesin... söküğün... hıçkırıklarda...

    koca bir paradoks, an içinde gizli, an içinde sonsuz... an içinde, her an... seçimler bir diğer an'a kendi kendini taşır- kendi kendine taşınırken, ben,sen, o; beni, seni, o'nu seçtiğini, seçebildiğini, sanır-mış... moleküller, gün'e ayak uydurmuş...amin-o asit olmuş, protein olmuş... can olmuş... can'an olmuş... beni bulmuş.. seni bulmuş.. o'nu aramış durmuş, o'nu arıyor-duruyormuş, çoğu zaman, hiç bilmeden...

    nasıl da sıkıcıyım...
    bi bil - sen...
    karma-karışığım...
    yamanmaz...
    kendi söküğü...
    yalnız..
    yama işte, dikilmiyor...
    kes, yırt, kopar benim gibi sen de,
    kendinden...