şükela:  tümü | bugün
  • 7 aylik hamileyim. her gun kendimi henuz dogmamis cocuk icin bin turlu hayal kurarken buluyorum. sonra da bunu farkedip "ya bi dur bunlar senin hayallerin, cocuk kimbilir neler neler hayal edecek, yapmak isteyecek" diyorum. benim su anda yasadigim dunyayi, yapmak istediklerimi, hayallerimi, amaclarimi, sikintilarimi ailem 30 - 40 sene once nasil dusunebilirdi ki? bambaska bi dunyanin sartlari, olasiliklari, temayulleri icinde dusunuyorlardi. benim de cocugum icin su anda dusunebildigim, hayal edebildigim hersey su an icin bildiklerim, su andaki dunyam ile sinirli. onun bu sinirlari asabilecegini bilmek hem cok heyecan verici hem de biraz da korkutucu. (bkz: c'est la vie)

    tanim: ufkunu acmasi gereken ebeveyn