şükela:  tümü | bugün soru sor
  • ayakkabı bağlamak için diz çökmüşken götün ağır gelmesi ve dengenin hafif bozulması, dengeyi sağlamak için kafayı öbür tarafa doğu uzatmak, kafanın yeterli gelmemesi ve 2 yaşında dombak bir bebek gibi, çok yavaş bi şekilde elde ayakkabı bağcıklarıyla yere yuvarlanmak, o sırada yandaki arkadaşın baygın bakışlarını görüp iç çektiğini duyduğum andır.
  • "herşeyin başı sağlık" sözünün ne kadar doğru olduğunu anlamaktır aynı zamanda. zira ne kadar akıllı, yetenekli, doğru kararlar veren ve kariyer planlarını adım adım gerçekleştiren biri olursan ol, karşına çıkan, hiç beklenmeyen bazen de tedavisi olmayan saçmasapan hastalıklar nedeniyle bütün yaşamını değiştirmen gerekebilir. işte o zaman geldiğinde, sadece kariyer değil özel hayatındaki planlarından da vazgeçmek zorunda kaldığında, sürekli kafanda döner durur bu cümle, 1 kelime daha eklenerek "benden artik bir bok olmaz"
  • bir fotoğrafa bakmaktır bazen.

    23 nisan ulusal egemenlik ve çocuk bayramının resmi tatil olması sebebiyle öğle saatlerine kadar uyumuştum. uyandıktan sonra yataktan çıkmadan telefondan sosyal medyaya şöyle bi' göz atayım dedim tüm tembelliğimle.

    çok sevdiğim bir arkadaşımın kocası ile birlikte 1 yaşına giren oğullarının ilk doğum günü kutlamasından bi' kare çarptı gözüme. üçü birlikteydi böyle. ne güzel bi' aileydi. arka planda kutlamaya gelen onlarca akraba, onlarca arkadaş, bir sürü çocuk.

    içime mutluluk doldu o fotoğrafı görünce belki ama hiç böyle bi' fotoğrafta yer alamayacakmışım hissi galip geldi sonra. ailemle, işimle problemim yok hiç ama bahsettiğim o değil zaten. bahsettiğim evlenip çocuk sahibi olma derdi de değil kesinlikle. o fotoğraftaki samimiyet başkaydı. gülümsemeler gerçekti. bir o kadar da bana uzak.

    baktım fotoğrafa 2-3 dakika boyunca anladım sonunda. o samimiyete, o gerçekliğe sahip olamadıktan sonra neye sahip olursam benden bi' bok olamayacağını.

    sonrasında kalktım yatağımdan bi' bok olamadığım hayatıma.

    günaydın!
  • çıplak bir gerçekle yine çıplak olarak yüzleşmektir. yalnızken gerçekleşen bir yüzleşmedir. genelde yüzleşen bir süre sonra koşarak kalabalığa karışır. kalan sağlar bizimdir. (bkz: farkındalık)
  • spora diye çıkıp, kendini tekel poşetiyle eve dönerken bulmaktır.

    iyi yürüdüm yalnız, spor oldu emenike.
  • kendine neyde iyisin? diye soruyorsun ardından bir cevap veriyorsun, evet bunda iyiyim diyorsun. insanlara anlatıyorsun yaptıklarını gösteriyorsun. sonra ne mi oluyor? kendi iyi olduğunu düşündüğün şeyde aslında hiçte iyi değilsindir. duvara çarpıp anlıyorsun. sonra bok oluyorsun. bok gibi hissediyorsun. aslında hepimiz işe yaramaz bok parçalarıyız evet.