şükela:  tümü | bugün
  • kendine başkalarının gözüyle bakmaya başladığında geliyor başına insanın bu. o kadar çok başka göz oluyor ki hayatında, kendi gözlerinle gözlerinin içine bakamadığını dahi farkediyorsun aynada. hiç alışkın olmayınca haliyle bir telaş alıyor insanı bunu farkettiğinde. teşhis, halinden memnun bir uyuşukluk yerine, tekrar kendini bulma, kendine dönme ihtiyacını doğuruyorsa ne ala...işte o zaman görüş mesafesinin az olduğu sisli bir gecede, hep karşıdakinin görüş mesafesini hesaba kattığından nicedir* kullanmadığın uzun farları hatırladığın anda, ihtiyatla, özüne yolculuk gibisi yok...

    (bkz: benim dengemi bozmayınız)
  • asla yapılmaması gerekendir.
  • kendinden uzaklaşma;
    -alışkanlıktan doğar
    -hareket alanını kısıtlar
    -düşünme yetin azalacak
    -zaman aleyhine işliyor
    -bulunduğun yeri terket
  • hayatta yaşamaya dair sahip olduğun amaçtan feragat etme durumudur. artik yaşamak için seni hayatta tutan, seni bir eyleme motive eden unsurlardan uzaklaşmak ve kendi istek ve arzularinin senin için bir anlam ifade etmemesidir. var olmak ya da yok olmak arasında çokta bir farkın olmadiğinı anımsamak, yokluğu var olmaya tercih etmek gibi bir şeydir.
  • seven sevdiğinde kendinin yitik, zor görünen bir parçasını bulur veya bulduğunu sanır. o yüzden sevdiğinden uzaklaşmak, kendinden uzaklaşmak, kendini yoketmek kadar zordur. o kendinden kopmayı, aşk, geri durma denetimliliğinde değil aşkının yalımına yaklaşmada sağlayacaktır. (bkz: aşk/@ibisile)

    (bkz: uzaklaşmak/@ibisile), kaybolmak
  • bu aralar içinde olduğum ruh hali.

    adeta her şeyimi bir köşeye katlayıp koydum. hep kaçıştayım. kendime tahammül edemiyorum.

    bu durumdaki insanlar çevresindekilere sonsuz sevgi, ilgi, saygı gösterirler. şuan o da yok.

    nereye kadar gider bilmiyorum. sanırım bu virüs olayının bendeki etkisi de bu oldu. bıraktım kendimi. napıyorum hiç bilmiyorum.

    allahtan evde ahşap yakma kalemi buldum bir tane. arada onla takılıp kendime bağlanıyorum. yoksa haberim olmayacak benden.

    fuck...
  • kendime dönmeye çalışırken sanki yine kendimden sekip duvara tosluyorum...
  • "bu çağ kendinden uzaklaşma, kendini yok sayma çağı. sonra bunu fark edip kendini bulma, içine dönme çabası. kural basit; kendini yok et! sonrasında bulmak için dünya seyahatine çık, meditasyon yap, içine dön, enerjini evrene yolla. dönerse senindir."*
    bazı psikologlar kendinden kaçmanın sonunun, güvensizlik, başarısız ilişkiler, acı yaşamamak için kimseyi çok sevmeme gibi sonuçlara ulaşacağını söylüyor ve buna "tuzak" diyorlar.
    osho ile aram pek iyi değildir. fakat sevimli üslubu nedeniyle paylaşmadan edemedim; konuyu mutluluk- mutsuzlukla ilişkilendiriyor.
    "herkesin olmaması gereken yerde, olmaması gereken şey olmasıdır insanlığın bütün sefaletini yaratan. ve o olmaya gereksinim duyduğu yerde olmadığı için de mutsuzdur. ve sen bu kendinden giderek daha ve daha çok uzaklaşma halinde olduğun için, eve geri dönüş yolunu unutmuş durumdasın. o yüzden de her neredeysen bunun senin evin olduğunu düşünüyorsun; mutsuzluk senin evin haline gelmiş....."
    ne olursa olsun, kendinizle kalın. tek bir mutluluk ihtimali var; kendi ruhunuz, kendi benliğiniz, kendi bedeniniz. gerisi, illüzyon.
  • sokrates'e birisi için " yolculuk onu hiç değiştirmedi" demişler, o da "doğrudur, kendini de yanında götürmüştür" demiş.
  • şu akıllı telefondan uzaklaşsam kendime yaklaşıcam ama yapamıyorum