şükela:  tümü | bugün
  • üzerime en son mayıs'ta bir şey aldım. bir şeyler bile değil. çoktandır istediğim bir skinny jean, mümkün olduğunca da ucuzunu arayıp taradım. haricinde aylardır tek parça bir şey almadım.
    telefonuma kılıf istiyorum. ilk aldığımda okyanus rengi olan kap şimdilerde radyoaktif atılmış boklu dere. markası samsung ama oldukça sönük. eylül 2015'ten beri kullandığım aynı telefon. kap bulsam bile saçma sapan ve tozlu raflardan kalma kaplar oluyor. alamıyorum.
    yeni bir telefon mu? gülüyorum.
    malın mülkün düşkünü değilim neyse ki. nefsime hakim olamayıp gezindiğim twitter profilleri ve sözlük başlıkları ay sonunda pişmanlıklarım oluyor. ama birtakım ünlüler var, çok seviyorum.. telefon ve tv ekranım dışında onları göremiyorum, ne yapayım, mecbur kılıyorum. bakmadan durma rekorum 3 gün falandır. bilmiyorum.. karşılıksız sevginin bu kadarını başka kim kime duyuyordur, zannetmiyorum.
    böylece internet paketimden de oluyorum. video'lardan köşe bucak kaçıyor, sinir oluyorum. şu devirde şu durumda başka kim var acaba.. yalnız olup olmadığımı düşünüyorum, "bu" konuda..
    çünkü alabildiğine bekar olmamın yanı sıra, ayda yılda bir iki kere telefondan konuştuğum "arkadaşım" haricinde arkadaşım da yok. yüz yüze görüştüğüm.
    tutunduğum hiçbir dal yok. ciddi manada yok.
    sanat için yaptığım çizimler ve karaladığım paragraflarca yazı var. kimseye sunamadan öleceğim eserlerim. ama üzgün değilim, öfkeliyim. yanmışım. yanlışım. doğru kişi, yanlış çevre, yanlış ülke, yanlış gezegen ve.. bilmiyorum, belki de yanlış evren. nefret ediyorum.
  • bugün evden çıkmadım,
    telefona bakmadım,
    çok yedim, çok ağladım,
    affedin, depresyondayım.

    (bkz: depresyon)