şükela:  tümü | bugün
  • yurdumuz gençlerinin neden yaptığını bi türlü anlayamadığım bir hadisedir... bir bakarsını bi tanesi "ben deliyim" diye gezer başkası "manik depresif'im ben" die dolaşır ortalıkta... şizofrenik manyağında bini bir paradır... bir çoğu sorunu varmış gibi davranır en ufak problemi bile gereksiz yere deve yapar mal mal konuşurlar... hepsi filozoftur... hayatın acısını çekmiş sonrada bu hale geldiklerini idda ederler... komiktirler
  • kendine sorunlu genc portresini uygun goren yurdum ergenlerinin ekoludur. normal olarak cocuklarini duzenli psikologa goturen velilerin cabalarini kanit olarak gosterirler, hatun kaldirmaya calisirlar, bi de grupta calarlar, hisli coverlar yapip bakin duygularim sarkilarimda nasi fiskiriyo diye tribe girerler, sarkilari kendi besteleri gibi kakalamaya calisirlar. tek olaylari iki kitaba bakip belirti ogrenmeleri olmustur, tribi tamamlamak icin teyzesi...
  • genel olarak depresyondaki kişilerin ya da kişilik bozukluğu olanların kendine yakıştırdığı bu ekol gösterir ki, kişi gerçekten de bir psikolojik bozukluk içersindedir, yardıma ihtiyacı vardır.

    ayrıyetten, bir güç edinimi çabasıdır da bu. bu sayede kendisine kalkanlar sağlama, dokunulmazlıklar elde etme isteğinin de bir sonucudur
  • bir zamanlar benim lisemde de pek modaydı bu manik depresyon modası...sanki ebe tura bir ki üç hayde bakalım manik depresif olalım deyince olunabilen bir şeymiş gibi...serde sanatçılık var ya, böyle bir şablon belirlenmiş.... sanatçı adamın ,yaratıcı adamın şizo olanı makbuldur şeklinde...sırf bu moda yüzünden hiç akla gelmeyecek kişiler bile seslerinden henüz silinmemiş "bir kalem bir de pergel alacağım" tınısına rağmen "ah çok depresifim" ya da "o la la ne manikim" şeklinde ortalıkta dolaşmaya başlamışlardı...pek hoş değildi.
  • bir benzeri yaklaşım için:

    (bkz: karizma yapmak için takıntı icat etmek)
  • olmadık şeylerden ilgi çekmeye çalışma durumu
  • bu sendrom ozellikle gecen hafta depresyona girdim, dunden beri depresyondayim gibi sok edici kaliplarla gozlemlenir. oysa depresyon denen sey uc gun once girilen 8 gun icinde cikilmasi kuvvetle muhtemel bir hastalik degildir. kisiye depresyona tanisinin konmasi bile oyle bir gunu almaz, giris sureci ani bir tetikleyici yoksa cogunlukla oldukca uzun surelidir. ilaclarin bunye uzerinde etkisi bile 4-6 haftadan once oyle kolay kolay belirgin hale gelmez. depresyon denen karanligin icinde yillarca yasamis insanlar vardir. yasanmasi kesinlikle ozenilecek bir hastalik degildir.
  • yaş 30 olunca ister istemez bu moda giriyorsunuz, hatta kurtulmak için elinizden gerekeni yapıyorsunuz. psikolojik hastalık yakıştırmak gençlerimiz arasında büyümenin sembolu gibi. hele de panik atak(bkz: ünlülerin hastalıkları) pek bi yaygın. yapacak işi olsa değil hastalık yakıştıracak kadar boş düşüncelere kapılmak, kafasını kaşıyacak vaktini bulamaz aslında.