şükela:  tümü | bugün
  • kendini napolyon zanneden mutlu insanı tedavi etmek olacaktı ama bu oldu ancak.

    geçen gün internette gezinirken karşıma şöyle bir söz çıktı.

    "bir insan kendini napolyon sanıp bundan da mutluluk duyabiliyorsa, onu sözde tedavi edip mutsuz kılmak doğru mu?"

    araştırınca sözün bir kitapta olduğunu öğrendim. (bkz: tatlı rüyalar)

    şahsi görüşüm psikolojiyi eğer tıp biliminin içinde kabul edersek tip biliminin en büyük bugu budur. günümüz dünyasında insanlar ufak bir mutluluk için servetlerini harcarken bir insan kendini napolyon zannedip bundan mutlu oluyorsa gerçekten de onu tedavi etmek ona karşı bir haksızlık değil mi?
  • yapılmaması durumunda hastayı kendi mutsuz yalnızlığında yalnız bırakacak bir hata olur; en iyisi ahalisi gibi yaparak hayatı onun gözümde normalleştirmek bence. deli gibi yapıp onu normalleştirmek. biraz garip.
  • akıl hastaneleri kendini peygamber sanan, napolyon sanan insanlarla dolup taşarken -salınsa toplumun büyük ihtimal bağrına basacağı insanlar bunlar-tecavüzcüler, katiller aramızda. onlar aramızda gezmeyi sürdürürken tıp daha da ileri gitmek mecburiyetindedir arkadaş.