şükela:  tümü | bugün
  • şu hayatta en çok kaçınılması gereken davranışlardan biri olsa da özellikle 20-25 yaş arası insanlarda sık gözlemlenir. bunun sebebi belki bu arkadaşların henüz yeteri kadar tükürdüklerini yalamamış olmaları belki de anne babalarından öğrendikleri her şeyi hala kayıtsız şartsız doğru sanmalarıdır, bilinmez. ama özellikle de yaş ve tecrübe itibariyle kişiye "kesin konuşma hakkı"nın yakıştırılmadığı durumlarda insanı komik durumlara düşürdüğü gibi ukalalık olarak algılanıp antipati yaratabilir.

    adı gibi emin olduğu bir şeyden bahsederken bile küçük de olsa bir yanılma payı bırakmak olgunluğun, görmüş geçirmişliğin getirdiği bir meziyet sanırım.
  • hakkında kesin konuşulan konunun kesin surette başa gelmesiyle sonuçlanır
  • hayat tecrübesi az insanın yapabileceği bir şey.

    derler ya hayat okulu mezunuyum ben diye. sanırım işte bu bahsedilen okulun önemli bir dersi de bu konu üzerinedir.
  • "ben bunu kesinlikle yapmam." dedigim seyleri yaptigim, "ben bunu kesinlikle yaparim." dediklerimi yapamadigim, bir suru insanda, bir suru kosulda kendimi gordugum, kendimi gorup taniyamadigim, bir suru insani bir suru kosulda gorup sasirdigim ve onlara, olan bitene inanamadigim onca durumdan sonra yasamda her seyin mumkun oldugunu dusunuyorum artik. bilgisizligin kesin bir yargiya yol acmasini gordugum gibi, bilginin de kesin bir yargiya yol acamayacagini gordum. yasadikca deneyimledim. deneyimledikce ogrendim. deneyimlerim sonunda her seye iliskin kesin bir yargiya varmanin da mumkun ve gerekli olmadigini gordum. bilgim olmasi fikir sahibi olmami, olsam da bunu buyuk bir hirsla savunmami gerektirmiyormus her zaman.

    sozluk'te her gun yuzlerce baslik aciliyor ve binlerce sey yaziliyor. neden yazamiyorum diye dusunuyordum bir suredir. onca basligin cogunun bos oldugunu dusunmem bir yana, coguna iliskin kesin bir fikrim de yok. hemen her seyin uzerine dusunmeyi cok seviyor olsam da baklavanin fislikli mi yoksa cevizli mi daha lezzetli olacagi, muzik tarihinin en basarili rock grubu ya da bir sevgiliye en guzel hitap seklinin ne oldugu gibi yoruma acik konularda atesli bir tartismanin icine girmek bana zaman ve enerji kaybi gibi gorunuyor. daha bilimsel gorunup de hala oznel olan konularda (bkz: taksim'de cocugunu tasmayla gezdiren anne) gibi basliklara bile kesin bir dille fikir bildiremiyorum; cunku zamana, mekana, kisiye ve kosullara gore degisebilecek bir durumla ilgili neden kesin bir yargida bulunayim ki?

    ya yaslaniyorum ya da yasamda her seyin mumkun oldugunu gordukten sonra bilimsel bilgiler ve gercekler disinda hemen hicbir seye iliskin kesin konusmamaya basladim; cunku goruslerimin bilimsel gercekler degil, oznel yargilar oldugunu aklimdan cikarmiyorum. bu nedenle de, bir yere varmayacagini dusundugum tartismalara girmekten kaciniyorum. birlikte hareket edilmesini gerektirecek bir durum yoksa uzlasmanin gerekli olmadigini inaniyorum artik. beynimi daha yararli isler icin kullanmayi tercih ediyorum.