şükela:  tümü | bugün
  • anlamakta zorlandığım, topluma dair umutlarımı zedeleyen, sosyal medya ortamlarımda utanarak tanık olduğum durumdur.

    en son yayınlanan khk ile 20 bin, öncekilerle toplamda 100 binlerle ifade edilen insanlar ekmeğinden, itibarından olmuş; dahası bu insanların eşleri, çocukları yakın akrabaları perişan olmuş; bazıları, sosyal medya ortamlarında sevinç çığlıkları atıyor. üstelik, bu insanlara hiç bir şekilde kendilerini savunma hakkı verilmemişken.

    bu isanların hepsi suçlu ya da da aralarında masum olanlar da olabilir. bütün bunlar elbette adaletin karar verebileceği şeyler. benim serzenişim, bütün bunlardan bağımsız olarak, bazı insanların böylesine devasa bir sosyal olay karşısında bile, beni dehşete düşüren alaycı tutumu.

    bu toplum ne ara bu kadar yozlaştı? insanların acılarına gülmek ne zamandan beri normal bişey oldu? bir insan empati yoksunu olabilir ama en azından susmayı deneyebilir. insanların acılarıyla dalga geçmek ne demek? nasıl bir vicdandır bu?
  • çokta sükümde, ben fetoşçu piçler yüzünden hakkımı alamayıp işsiz gezerken, kimse gelipte sen neden işsizsin diye sormamıştı. şimdi ise su veren itfaiyeyi kovalıyorum. aralarında masum olanlar mutlaka vardır, adalet sistemine tam olarak güvenmiyorum ama bunları o kadrolara koyanlar tanıyor, bu yüzden içim rahat.

    edit: imla
  • toplumun ne kadar ayrıştığının göstergesidir.

    benzer durumu, ergenekon ve balyoz türü tutuklamalardan da hatırlıyorum. bu toplum bunca ayrışmaya rağmen, nasıl ayakta duruyor şaşırıyorum.