şükela:  tümü | bugün
  • gaetan soucy tarafından 1998 yılında yazılan, orijinal adı 'le petite fille qui aimait trop les allumettes' olan ve can yayınları tarafından mayıs 2016'da basılan kitabın türkçe adı..
    arka kapakta anlatılan hali ile konusu:
    'babalarının ölümünün ardından dış dünyayla hiç ilişki kurmadan yaşadıkları malikanenin dışındaki hayatla ve nasıl kullanacaklarını bilmedikleri özgürlükleriyle başa çıkmayı öğrenmeye çalışan iki çocuğun şaşırtıcı ve sarsıcı hikayesi..'
  • yemin ederim bu kitap yüzünden psikolojim bozuldu... hiçbir kitap için okumayın diye bir uyarıda bulunacağım aklıma gelmezdi ama eğer psikolojinize zarar gelmesin istiyorsanız okumayın arkadaşım!!!
    p.s: kibritçi kız ve kibritleri çok seven çocuk, kitaplari sayesinde ant içtim adında kibrit kelimesi geçen hiçbir kitabı okumayacağım...
  • aynı anda aldığım 8 kitap içinde 'ay ne güzel kitap ismi! tatlı tatlı okuyayım da az keyfim gelsin...' deyip, ilk elime aldığım, 2. bölümün ortasından sonra herşeyi boğazıma dizen kitap.
    başta kendinizi anlamsızlıklar aleminde hissediyorsunuz ama yazarın diline alıştıktan hemen sonra tedirginlikler başlıyor.
    bir takım gerçekleri de öğrendikçe iyice rahatsız edici bir hal alıyor kitap.
    uykumu kaçırdığın için teşekkürler manyak yazar.
  • geçenlerde kitapçıda gördüğüm baloncuk şekercik bir hikaye sandığım için kurcalamaya tereddüt bile etmediğim kitap.

    du bakalım çok sayfalı bir şey değildi galiba, bir daha denk gelirsem alırım.
  • kitabın kapağı ve ismi öyle sevimli ki çocuk hikayesi okuyacağını zannediyor insan. ama en şiddet içerikli kitaplarda bile böyle dayak yemiş gibi hissettiğimi hatırlamıyorum.

    ne denir ki kitap için? vurucu, çarpıcı, ezici, şaşırtıcı... bütün güçler toplanmış yüreğimi sıkıştırdı.

    konusu eşekarısı fabrikası 'na benziyor. ama ondan daha etkileyici. dili çok farklı, fransız yazarın hayalgücü çok geniş. durup dururken mutsuz olmak istiyorsanız iyi bir seçenek.
  • (bkz: piromani)
  • kitabı, normal bir kitap olmadığının bilincinde aldım, etkileneceğimi biliyordum; ama bu kadar da beklemiyordum. özellikle son 20-30 sayfası olağanüstüydü. etkilendiğimden mi yoksa kitabın sonralarına doğru nefesimi tutarak okuduğumdan mıdır nedir başım dönmeye, midem bulanmaya başladı. muhteşem bir kitap. böyle güzel kitaplar okuyunca nedense rahatlamış hissediyorum.

    https://www.youtube.com/watch?v=rngpq_wxtum
  • okumayın. yemin ederim psikolojim bozuldu, okumayın. çocuk kitabı kategorisine giren, daha çok yutturulan, kitaplara güvenmez oldum. çocuğu olanlara ve yapmayı düşünenlere benden tavsiye: hiçbir kitabı kendiniz okumadan çocuğunuza okutmayın. hem onun ruh sağlığını hem sizinkini düşünüyorsanız hele de bu kitabı ne okuyun ne okutun. karakterlere küfrederek, "bu ne la gerizekalı, embesil..." diye saydırarak okudum, arada kendi kendime güldüm sinirden. böyle bir öğreti ya da yaşam tarzı, nasıl bir saçmalık hala anlamış değilim. bilinçaltı mesajları değil bu kitaptakiler, apaçık ortaya koyulan mide bulandırıcı ve gerçek dışı abartılar. dediğim gibi, kitap yarım kaldı ama bitirmek için bıraktığım evden alıp da odama sokmam. o kitap o evde bitecek ve tek parça halinde yakıp yok edeceğim.