şükela:  tümü | bugün
  • 1994 yılında yayınlanan slayer grubunun divine intervention adli albumunun giriş şarkısıdır.sözleri ise aşşagıda görüldügü gibidir;

    you know the feeling
    when adrenaline takes control
    can't beat the rush
    that leaves a suicidal hold
    instinct spares no one
    destroying the human heart
    the taste of blood
    can rip your soul apart
    devils that drive us
    do not discriminate
    a state of mind
    that becomes the ultimate end
    action reaction
    blood line is not immune
    to the depth of human nature
    inside of me and you
    a sociopath with empty eyes
    and no soul
    paranoid psychotic heart of stone
    my blood runs cold
    evils of passion
    can drive reason to extremes
    love hate and murder
    temporary insanity
    on the edge of a
    demented personality
    emotional
    pain is a deadly reality
    a sociopath with empty eyes
    and no soul
    paranoid psychotic heart of stone
    my blood runs cold
    a choice is made of free will
    just like the choice to kill
    decisions to lose control
    my self-destructive rationale
    a choice is made, made of free will
    just like the choice, the choice to kill
    in the speed of a moment
    life stands still now you're standing in my killing field
    a choice is made of free will
    just like the choice to kill
    in the speed of a moment
    life stands still now you're standing in my killing field
  • film için (bkz: the killing fields)
  • kambocya'nin baskenti phnom penh'de yer alan nam-i diger olum tarlalari.

    ozellikle 80'li yillardan sonra yagan yagmurlarla birlikte bircok insan kemiginin ve kafatasinin ciktigi belirtilir. icerisinde bulunan anitta da khmer rejimi tarafindan katledilmis binlerce kambocyalinin kafataslariya ve olduruldukleri anda uzerlerinde bulunan kiyafetleriyle karsilasiyorsunuz.

    tuol sleng kadar ilgi cekici olmasa da phnom penh'e gidildiginde mutlaka ziyaret edilmesi gereken yerlerden.
  • slayer'ın belki de en "gerçek" şarkısıdır.

    tabiri caizse, die hard, hardcore vs. bir slayer severim diyebilirim. elbette nice klasikleri var ama arkadaş, ben bu şarkıya ayrı bir saygı duyuyorum.

    intronun ardından gelen ve slayer'da pek alışık olmadığımız o aksak ritm kısmı, daha da absürd bir riff'e bağlanması vs. derken köprüyle gelen o saçma solo, her defasında daha da alıp götürüyor.

    ayrıca bu şarkının davullarını çalmak g.t ister. *
  • (bkz: choeung ek)
  • slayer' ın diğer yüzünü yansıtan sözler ve şarkıları da seven komple fanların şarkılarından.