şükela:  tümü | bugün
  • istenmemek
  • özünde istememek vardır.
  • gidecek tek bir kapinin bile olmamasi.. oldugunu iddia edenlerin bile..
  • aslında farketmektir. kaç kişinin seni düşünüp düşünmediğini hayal ettiğinde anlamaktır,
  • birinin sana sarılmasına ihtiyaç duyduğunda; hissetmek istediğin sıcaklığı verecek kimsenin aklına gelmemesinin verdiği his.
  • yalnızlık parçalarını yalnız dinlerken hissedilen histir. "biriyle şu ruh halimi paylaşayım, konuşup açılayım" dendiğinde arayacak kimseyi bulamadıkça artar...
  • anne ve babanın ölmesidir. onlar sağken de insan kendini kimsesiz hissedebilir ve lakin ölümleriyle birlikte kimsesizlik hissi kronikleşir. ta ki çoluk çocuğa karışana değin. o da bir yere kadar.
  • "çok güzel yeni bir şarkı" keşfettiğinde tavsiye edecek kimse kimse bulamamaktır.
  • hayatta olan ve hatta sevilen pek çok kimseye rağmen yaşanan soğuk his.
  • psikotik bir rahatsızlığınızın olmasıdır. bilirsiniz ki bir süre sonra etrafınızdaki insanlar bıkar sizden ve susmayı öğrenirsiniz. karşınızdakiyle konuşurken birden arkasında gördüğünüz sürreal cisimlere dalıp gittiğinizde "bir şey mi gördün?" dendiğinde "yok dalmışım işte" demeyi alışkanlık haline getirip o sanrıları görmezden gelirsiniz. gecenin 2'sinde duş alırken küvetin deliğinde çıkan kanı ilk gördüğünüzde "birini aramalıyım" dedikten sonra o kadar zaman geçer ki küvet kan ile dolar bile. annenizin içeride uyuduğunu bilseniz bile salonda kanepede yanınızda oturan o garip varlığı onu uyandırıp da söyleyemezsiniz.

    alacağınız cevap, "yat uyu" olacaktır, ya da "yok öyle bir şey, sanrı o sanrı" dan öteye geçemeyecektir. ergenler gibi "kimse beni anlamıyor" triplerine girmemek için kimsesiz olmayı tercih edersiniz. ya da bir gün birinin elinizden tutup "geçecek, yanındayım" diyeceği günlerin hayalini kurarsınız.