şükela:  tümü | bugün
  • çocukluğumdan beri yaşadığım durum.

    yaşayan / ölmüş, kimseyi özleyemiyorum ve özlemiyorum.

    anne, baba, kardeş, eş, çocuk... hiçbirini senelerce görmesem özlemiyorum.

    başıma iş de açıyor. eşim çok kızıyor. rol de yapamıyorum hemen anlıyor.

    var mı bunun bir adı psikolojide? ya da tedavisi?

    gerçi tedavisini istemem. ben iyiyim böyle.
  • hiç kimseyi özlemeyen insanın içinde bulunduğu durum.
    herkesi "elinin altında" olarak görüp sürekli arayıp sorma ihtiyacı duymamaktan kaynaklanıyor herhalde.