şükela:  tümü | bugün
  • sonuçta turgut uyar'dır, divan içine yazmıştır, yıllar öncesidir, falandır filandır...ben kopipeyst neyim günahına düşmeden ellerimle ikram edeyim hemen:

    "...
    şimdi bu kışa girişin bir hüznü müdür, o mudur acaba
    bu iri iri sevmekler, denizi o eski mühür, o mudur acaba

    mavi isterse mavi kalsın ister ölümle değişsin kendini
    ellerim bu hüzünde her şeye karşı kırgın, kaba saba

    çocuklar vardı çarşıya indiğimde hemen hemen günsonu
    ellerini verdin tuttum, tamam ağzını da ver bir daha

    durup durup yüceltiyorsun şu korkak şafağımı
    incelmiş bir mor olarak çıkıyorum böylece her sabaha

    şimdi bu hüzün nedir sanki, kara kazağım sırtımda
    işte bir duman, bizi tüten, işte bir duman ki kapkara

    kışa nasıl başlanır bahçelerde, çiçekler nasıl başlarsa
    bir balıkçı denizin dibine öyle başlar her defa

    şimdi bu kışa girişin hüznü müdür, o mudur
    benim her duygum biraz hüzün gibidir. mesela
    ..."
  • son dizesi için bile tapılacak şiirdir.