şükela:  tümü | bugün
  • bulunmaktan, bir $ekilde ziyaret edince kalmaktan, insanlarindan cok ho$lanilan, anla$ilan bazi $ehirler icin beslenen duygu hali. genellikle o $ehirden olan bazi arkada$lar tarafindan tetiklenir ve olgunla$ir bu duygu. misal ben cok az gitmi$ olmama ragmen a'dan z'ye bir canakkale hastasiyim. $ehrin tarihi atmosferinin de bunda etkisi sanirim buyuktur.
    sanirim herkesin kendini bir $ekilde boyle hissettigi veya buna yakin hissettigi mekanlar vardir.
    (bkz: bir sehre ait olmak)
  • memleket dogdugun degil doydugun yerdir cümlesini hakli cikaran his durumu.
  • heimatlos kişilerin yıllar süren iç devinimler, hesaplaşmalar sonrasında gördükleri, yaşadıkları, alıştıkları yabancı bir kente ait hissetmeleri durumudur.
    (bkz: weimar)
  • doğduğu yere dönünce eskisinden daha çok yabancılık çekmesiyle ve orada hiçbir zaman mutlu olamayacağını anlamasıyla pekiştirilir.

    kahramanımız, doğmadığı bu yerde doğduğu yerden daha fazla zaman geçirip doğduğu yere kısa kısa ziyaretler yapıyorsa bir şekilde başa çıkılabilir amma bu haldeyken hayatının büyük çoğunluğunu doğduğu yerde geçirmek zorundaysa welcome to the hell. alın size harcanmış bir hayat. ki insan bir kere bir yere yabancılaştı mı nereye giderse gitsin, nerede olursa olsun bir süre sonra yine yakalanıyor o yere. bu "ait hissetme" olaylarını kökten bitirebilsek her şey çözülür gibi.

    arka planında birçok şey olabilir. çocukluğa inmek lazımdır belki de.
    (bkz: conformity) vs (bkz: alienation)
    (bkz: attachment styles)
    (bkz: narsisizm)***büyük ihtimalle bu başlığın altında yazılanların çoğunun narsisizmle alakası yok bile. o yüzden yırtarım interneti, ekşi sözlüğe sığmam taşarım. az biraz araştırın.

    araştırılacak daha fazla konu önerecekleri kürsüye davet ediyorum.
  • ruh yapısı olarak, kendini doğduğun yerin kültüründen, insanından çok, başka bir memleketin kültürüne, insanına, coğrafyasına yakın hissetmektir. bu başka bir ülke de olabilir, sadece başka bir şehir de. gezmeden, gitmeden bilemezsin bunu. sadece denk gelir, bir gün başka bir ülkeye, başka bir şehre gidersin ve orada hayatında hiç olmadığın kadar mutlu, huzurlu, sıcak, rahat hissedersin. ilk kez gittiğin bu yerde herşey sana çok tanıdık gelir, çok değil bir kaç ay da yaşarsan orada, artık evin gibi gelir. sanki oralıymışsın, hep oradaymışsın gibi. enteresan bir duygu.
  • bazen bu durum biraz farklılık gösterebilir ve kişi kendini bu dünya'ya dahi ait hissetmez.
    mesela ben, gece sürekli yıldızlara bakarım, bazen gözüme venüs'te takılır. yıldızlar, venüs, mars bazen satürn kendimi ait hissettiğim yerler. venüs, satürn ve şimdilik mars'ta yaşam yok biliyorum ama oralardan kopmuş gelmiş gibiyim. kendimi bu dünya'ya ait hissetmiyorum.
    gece saatlerce gökyüzüne bakıp huzuru hissediyor ve biraz özlem duyuyorum. hepimiz birer yıldız tozuyuz bunu da biliyorum ama sanki ben o yıldızından kopmak istemeyen bi parçaymışım ve beni zorla çekip almış bu evren. belki de böyledir, bilmiyorum.