şükela:  tümü | bugün
  • konsepti kavramak için öncelikle bi zahmet;
    (bkz: kisinin büyüdüğünü anladığı an)

    öyledir ya insan evladı hep ben merkezci ve egoisttir. özellikle ataerkil türk ailelerinde evlatlar hep el üstünde tutulur, etrafa ve eşrafa ne kadar güzel, yetenekli ve en önemlisi zeki olduğu gösterilir. (arada birde pipini göster evladım denir ama neyse...) bu motto ile hayatı karşılayan çocuk ergenliği boyunca da bu zoraki elbisenin içini doldurmak için didinir durur. iyi okul, iyi evlat, iyi üniversite derken zurnanın zırt dediği an gelir çatar. milyarca insanın içinde kendini her zaman herkesten farklı düşünen (veya düşünmeye itilen) elemanımız esasen hiçbir özelliği olmayan alelade bir herif olduğunu anlar. bu noktada konu ile ilgili olarak; (bkz: düz adam)
    bu zırt olma anı öylesine, önceden hiç çaktırmadan sessiz sedasız geliverir. fildişi kulelerden insanın birden zemine çakılması ile sonuçlanır bu kavrama anı. ortalama adam olmak, çok koyar birden. senden çok daha zekilerinin olduğunu bilmek o kadar da müthiş olmamak yıkar geçer. sonra alışır bünye, herşeyde olduğu gibi ama içinde hep biryerde saklı kalır o zayıflık duygusu.

    önceden kestirilerek erkenden yapılan edit : yazıyı yazarken bile kendini yetersiz hissetmek buna güzel bir örnek olsa gerek.
  • çelişkili zaman tanimlamasi. $oyleki kisi zeki olmadigi anlamasi zekasini kullanarak mumkundur. boyle bir mantikla ifade edersek kisinin zeki olmadigini anladigi an en zeki oldugu andir. ki tersten de celiskilidir. $oyleki kisi "zeki olmadigini anladigi an"da kendisinin zeki oldugunu kavrami$sa* boyle bir cumleyi sarf ettigine gore yeterince zeki olmadigini da kavrar. bu yonuyle sokratesin bildigim tek sey hicbir sey bilmedigimdir onermesine benzer.
  • otobüsteki hiphop kot giymiş ve şapkayı ters takmış en fazla 5 yaşlarındaki kızın, camdan dışarı bakarken bir anda dönüp, işaret parmağıyla bir yukarıyı bir de aşağıyı göstererek "bu mu aşağı yoksa bu mu" diye sorduğu andır.
  • revolver adlı film bi bakıma bu konu üzerine kurulmuştur, filmdeki esas karakter ve kötü adamın ikisi de bu evreden geçmiştir. hatta esas karakter bunu anlatmasına rağmen yaşadığı için ilginç de bir ironi içermektedir.
    (bkz: revolver)
  • matematik dehalarıyla aynı sınıfta otururken onlar parmak kaldırıp da sen öyle sus pus kalınca birden hissedilen durumdur.
  • biraz muhabbet etmeyi bırakıp arkadaşlarıma baktığım andır. hepsi gerizekalı*
  • bilimsel içerikli yayınları okuduğu her an.
  • hayatında belki de evrensel olarak kabul görebileceği şekilde zeki olduğu tek an ile aynı ana denk gelmesi muhtemeldir.
  • sikik birşeye üzüldüğü aptalca olan bir durumdan çok yıkıldığı ve beklentiye girdiği herşeydir.ikili ilişkilerde insan aptallaşıyor. daha doğrusu aptallık değilde benim genel halimden kaynaklanan bişey bu.şuan mal gibi bir dönemdeyim.yemek yemek aklıma gelmiyor robot gibi yapmam gereken şeyleri yapıyorum.şefkat ve sevgiyi ayırt edemiyorum.bu bunalım hırkamı giyip yorgan altında mızıldanıyorum.biraz sevgi gösterilince kedi misali oraya gidiyorum.mesela birisi size güzel bir şekilde yaklaştığında o insanın sizi hayatı boyunca sevebileceğine hayatında önemli bir yer edinebileceğinize inanmak.salt aptallık.halbuki bambaşka insan ve bambaşka bir hayatı var. sen ve senin aptallıklarınla uğraşmaz .üstelik sandığın biçimde hiçbişey yok. bunu anlamam için birinin kafama vurması veya bana hooop kendine gel diye tokat atması gerekiyor. daha akıllı ve stratejik davranman gerekiyor.hayat bu kadar piremses gibi davranmaz adamın şırıngayla kanını alırlar kamiiiiil demesi gerekiyor..