şükela:  tümü | bugün
  • bugün patronumun kişisel gelişim kitabı okuduğunu gördüm. önce inanmak istemedim, ama çaktırmadan masasına göz attığımda emin olmuştum: evet, iyi kötü saygı duyduğum adam, renkli kapaklı bir kişisel gelişim kitabı okuyordu.

    akşama doğru odaları dolaşıyordu kendisi. bana merhaba, nasılsın hicbirkibritibirseferdeyakamiyor diye sordu. bunu yaparken, o her zamanki kendine güvenen tavırlarını takınmıştı: dik duruşu, diksiyonlu konuşması, uyumlu kravatları, eğitimli mimikleri...

    fakat artık bunlara karnım toktu. o, tüm bu tavırlarını kişisel gelişim kitaplarından öğreniyordu. yani aslında bunların hepsi taklitti. en çok merak ettiğim şey de, onun patronluk makamına bu kitapları okuyarak mı geldiği, yoksa geldikten sonra mı okumaya başladığı. her neyse...

    büyük bir hayal kırıklığı içindeyim. kimlere saygı duymuşum böyle! kişisel gelişim kitapları okuyan bir insana yarından itibaren hâlâ nasıl saygı duymaya, ondan emir almaya devam edeceğim?
  • mesaj atıcaktım ama almıyormuşsun, sen kaşındın. herşeyi bu kadar basit görüp, patronu alaşağı etme çaban bir yana, hiç aklındn şu geçti mi ; belki de size böyle gösteriyor kendini. bir patron, okuduğu kitabın, personeli tarafından değerlendirileceğini düşünmez mi?