şükela:  tümü | bugün
  • şimdiye dek bir şey yazılmamasına şaşırdım (bunu kullanmak için hep can atmıştım).
    norveç'in forsand bölgesindeki kjerag tepesinde iki uçurum arasında sıkışmış yerden neredeyse bir kilometre yukarıda asılı duran beş metreküplük bir turistik kaya.
    üzerine çıkıp (benim için düşünmesi bile diz bağlarımı çözer) facebook resmi çektirmek adettendir.
    https://www.google.ca/…0cbsq_auoaq&biw=1280&bih=867
  • forsand'a gidersem hiç bir yere uğramadan yanına gidip 3 gün 3 gece yanında yatacağım kaya.
  • acik soyleyeyim, o kayanin ustunde durmak got ister. benimki yemedi, size basarilar.

    bir diger fantastik olusum icin: (bkz: trolltunga)
  • kuzeye yapacağım sıradaki seferimde mutlaka uğrayacağım kaya.
    neyseki isveçte kankilerim var kolay olacak.
  • facebook hatırlattı, geçen sene bugün üzerinde o klasik turist fotoğrafımı çektirmişim.
    fotoğraflarıma bakınca bile ayaklarım uyuşuyor. ayol iyi ki yapmışım falan da, bir daha afedersin siksen yapamam herhalde.

    böyle öncesinde yaklaşık 3-4 saat süren bir yamacı tırmanmak gerekiyor kayaya ulaşmak için. hatta yamaç o kadar dik ki, kendimizi destek alarak yukarı çekebilelim diye yamacın çeşitli bölmelerine demir zincirler yerleştirilmiş. zaten oradan anlamıştım boyumdan büyük işlere kalkıştığımı da, bi du bakalım dediydim.

    tırmanışın sonunda kayanın olduğu yere varıyorsunuz. bakın geçen sene bugün diyorum, yani ağustos başı falan. ama yukarıda kar vardı. deli soğuktu. yüzey buzdu. kayıp düşmemek için çok sağlam adımlar atmak gerekiyordu. siz dengenizi korumaya çalışayım derken de o heybetli kaya karşınızda beliriyordu.

    kayada fotoğraf çekmek için arkada bir kuyruğa girmeniz gerek. şöyle bir şey var arkaplanda. sıra size geldiğinde şu şekil bir manzarayla karşılaşıyorsunuz. kayaya geçmenize yardımcı olması için sağ elinizin denk geldiği yerde demirden bir halka var. oraya işaret parmağınızı ve orta parmağınızı takıp kendinizi ileri, kayanın üzerine atıyorsunuz. ve voilà, üstündesiniz. ne de kolay diiy mi? değil anasını satayım. aşağı bakarsanız donup kalıyorsunuz. ben önce kaldım. bir beş dakika falan kayayla bakıştım. kuyrukta arkamda sıradakiler beklemekten sıkıldılar tabii haklı olarak. ama norveç değil mi işte, medeniyetin beşiği. kimse gıkını çıkarıp mızmızlanmadı. aksine arkamdan bana cesaretlendirici haykırışlar yükseldi. biri de dedi ki "daha önce buradan düşüp ölen olmamış". vov dedim. ilk neden ben olmayayım? hayır manşetler o kadar gözümün önüne geldi ki "kjeragbolten üzerinden düşen ilk kişi bir türk" şeklinde, o an daha bir gerildim. aşırı olası çünkü. sonra birden eeeh yeter be diyip bu kadar uzun ve yorucu tırmanışı bir basit adımla taçlandıralım kafasıyla kayaya zıpladım. fakat aşağı bu sefer bakmadım. kayanın üstündeyken de sadece kameraya bakıp apar topar olay yerini terk ettim. aksi takdirde başım dönerdi ve yere çakılabilirdim. ben göremedim ama, bu manzarayla karşı karşıya kalınıyormuş.

    nithekim iyi ki yapmışım diyorum. hayat boyu hatırlayacağım ve anlatacağım bir deneyim oldu. sıradaki için:
    diving in great blue hole

    not: görseller bana ait değil.