şükela:  tümü | bugün
  • türkiye' yi uluslararasi beyin olimpiyatlarinda temsil eden basarili ögrencileri cikaran, koc grubu' na bagli özel lise.
  • koc grubuna bağlı degil. vehbi koç vakfı'na bağlı sanırım. türk eğitim vakfı da olabilir. 2sini de vehbi koç kurdu.
  • ogrencılerını yale, harward ve virginia ya yollayabılen okul,
  • ortasondayken koç lisesinin açtıgı sınavla koç lisesine geçiş yapacaktım. deliler gibi eşşekler gibi çalıştım ingilizce matematik fen. lakin sizin o çok sevdiginiz degerli ve rahmetli atakan bey son ana kadar sınavın olup olmayacagını inatla söylemedi. ve sonunda sınav olmadı kontenjan açılmadıgı için. ben de boşu boşuna kafayı yemiş oldum. ama yararını da gördüm bu çalışmamın. (bkz: toefl) (bkz: sat)
  • benim gayet guzel gunlerimin gectigi okul. turk okullari arasinda ogrenciye aptal baskilar yapma siralamasinda sonlarda yer alir. egitim kalitesi ise harbiden dusmustur. insallah bir el atarlar da okul tekrar eski haline gelir.
  • 90'larin basinda ve ortalarinda yatilisi cok guzeldi, 15 kisilik koguslarda yatma, buyuklerden yenilen kucuklere atilan dayaklar, yatakhane fasillari, kalorifer bocekleri gibi bircok yatili okul ruhunu yansitan olayla doluydu. simdi uzulerek gormekteyim ki artik o kadar yatili ogrenci yok, odalar daha kucuk, daha temiz ve daha komforlu, duslar yenilenmis okul otele donmus, yazik olmus. vakti zamaninda toprak futbol sahasinda dogal olarak futbol oynarken sahaya esek inmisti, o derece tarlalarin arasindaydi bu 5 yil oncesinin guzel simdinin ruhsuz okulu.
  • yüce bir tarihi olmasa da iyi okul, güzel okul. çok şey borçlu olduğum okul. son yedi senemi zor bela veya lay lay lom geçirdiğim okul.. [evet atakan bey'in vefatıyla çok şey değişti, aman disiplin gidiyo elden diyen öğretmenlerin saçma girişimleri ile zevksizleşti her şey. yine de koç'ta geçen günlerin garip bir rutini vardı. nedense de hiç bozulmadı. kabak tadı verdi. dışardan görüldüğü kadar büyülü değildi belki ama bir parçası olmaktan gurur duyuyorum açıkcası.] velilerin onca parasının hakkını veren harbi okul. [bir tek almanca öğrenilmez willy frosch var hala, matematik öğretmenine göre, ama ingilizce.. uff] öğrencilerine asla koç ruhu diye bir şey verememiş fakat güç bela onları bir arada tutmayı başarmış olan okul. öğrencilerin asla dışardan görüldüğü gibi 'para sıçar' olmadığı, aralarında 'bi mezun olayım tem'e uğramıyacam' diyenlerin de harvard'a burslu gidenlerin de olduğu, bambaşka yatılı arkadaşlıklarının kurulduğu okul. bana beni oluşturmamda karşılıksız yardım eden okul. başka ne diyebilirim..

    ///yalnız yine restore ediyorlar okulu
    yine ofisler yer değiştiriyor sınıflar yenileniyor falan..
    eskimesine izin vermiyorlar hiç
    oysa bıraktığımız gibi bulmak isterdik..
  • pek çok insanın zengin züppelerin parayla girdiği bir okul olarak gördüğü fakat aslında hiçte öyle olmayan , 7 senemi bahçesinin çimlerine gömdüğüm okulum.magasından enteline kadar çok çeşitli insanı içinde barındıran ve şu 8 yıllık eğitim meselesi çıkana kadar herkesin gayette güzel anlaştığı bir yerdi ; fakat sonra lise hazırlığa gelen bir sürü beyinsiz yüzünden insan kaliteside ,eğitim kaliteside düştü.
    kocaman bahçesi , atletizm sahası , sarı sıraları vs ile içinde yaşayan herkese güzel anılar yaatmıştır.ayrıca verdiğiniz paranın karşılığınıda tamamen alırsınız.gerçi bazen kompleksli ve psikopat hocaları bize zor anlar yaşatsada öğisine çok fazla şey kattığı muhakkatır.
    ordan mezun olduğum için kendimi şanslı sayıyorum .ama keşke atakan bey yaşasaydı da derim bazen.
  • yapilan renovasyon calismalari sonucunda feci bir sogukluga burunen eski okulum.
  • 1. babamın her sene bir polo parası verip beni 7 sene okuttuğu yer.
    2. çocukluğumun en güzel günlerini orada geçirdim. son ders zili çaldığı gibi yatakhaneye koşup üstümüzü değiştirir, yemekhanenin arka tarafına kalan ve diğerine göre daha düz olan çim sahayı kapmaya çalışırdık.