şükela:  tümü | bugün
  • annem marketten gelince bir heyecanla poşetleri karıştırıyorum benlik bişey var mı diye. akranlarım çoluk çoçuğa karıştı.
  • su şişelerini, sürahilerini ne varsa kafaya dikmek. bir defa yarım damacanayı kafaya diktim boğuluyordum amk su burnumdan çıkmıştı.
  • akülü araba görünce iç geçirmek. hala pahalı amk oyuncağı.
  • (bkz: 31 çekmek)

    ne o lan öyle ergen veletler gibi.
  • çocukken kardeşimle ufak bir yarışımız vardı. televizyonumuz her nedense kumandasından değil de üstündeki tuştan açılıp kapandığı ve salondan en son kim çıkarsa televizyonu o kapatacağı için, annemden "yemek hazır!" anonsu geldiğinde bir an göz göze gelip kapıya kadar yarışırdık, amaç diğerimizi gıcık etmek ve televizyonu kapattırmaktı.

    koca adam oldum, çok iyi ve saygın bir işim var, başka bir şehirde yaşıyorum ancak ne zaman baba evine dönsem aynı yarış ve tepişme yaşanıyor.

    80 yaşıma gelsem bile yaparım. seviyoruz böyle şeyleri :)
  • abla veya anne ile markete girince, kasaya eşyaları koyduktan sonra "hemen geliyorum" deyip bir şey almaya gittiğinde, sıra bize geldiğinde basan o korku.

    içimden "anneeaaa nerdesin" diye haykırasım geliyor.
  • babamdan harçlık almak.

    işsizlik kötü şey be sözlük.
  • eti puf yemek

    hadi onu da geçtim dibinde kalan renkli tanecikleri dilimi kabına sokup alıyorum.
    o an bi utanma geliyo aslında ama içinde hiç kalmadığını görünce haklı bi gurur yaşıyorum.