şükela:  tümü | bugün
  • bol adrenalinli leziz ko$u sporu
    (bkz: adrenalin tatmak)
  • (bkz: tırsmak)
  • essek kovalamasindan cok daha iyidir. kopegin burnuna sert bir tekme atarak ya da suratina tugla ekleyerek bertaraf edilebilir. kopek baliklari ise burunlarina yumruk atilarak bertaraf edilir.
  • baslamadan bitirilmesi gereken kovalamaca cesidi. eger 45 numara ayaklariniz var ise kovalamacayi baslatmak amacli size dogru kosan kopege gelisine domivole cakmaniz yeterlidir.
  • sene 2000
    gece yarısı internet cafeden öğrenci yurduna dönen 2 kafadar geyik yapa yapa ilerlerler*.uzaktan duyulan köpek seslerine bu iki denyodan biri* "siktir layn amuğagoduğumun iti" şeklinde karşılık verir,yerden taş alırmış gibi yapar vesaire.tam bu sırada havlayarak yaklaşan köpekler sokak lambasının aydınlattığı bölgeye girerler.2 adet alman kurdu yaklaşmaktadır.bu iki kişiden artist olanı bi an durakladıktan sonra "niyazi sakın kıpırdama" demek için kafasını çevirdiğinde niyazi çoktan kıpırdamış,hatta yolu yarılamış "kaç lan kaç geliyolar" diye bağırarak koşmaktadır.artık yatırmaktan başka çare kalamamıştır.o can havliyle nasıl bi kuvvet verdiyse yüce rabbim öyle bir kaçar ki arkasına baktığında iki köpeğin tam arkasında ayak bileğine hamle yaptığını ama yetişemediğini görür.ama kaçınılmaz son yakındır.ani bir manevrayla kaldırımdan iner,yolun karşısına geçerek bir bodruma inen merdivenlere dalar.arkasını dönüp girişe bakar.kesilmeyi bekleyen koyun gibi kaderini beklemekte,içeri atlayan köpeklerle canı için kapışmaya hazırlanır.ama hiç bi şey girmez arkasından.dışarı çıkıp noluyo diye baktığında köpeklerin karşı kaldırımda beklediklerini görür.kafasını biraz çevirdiğinde yazıyı okur:avcılar polis karakolu.köpekler polis köpekleridir ve eğitimli oldukları için bölgelerinin dışına çıkmamışlardır.hatta bi tanesi kaçarken düşürdüğü telefonun başına oturmuş beklemektedir.telefonun sağlığı açısından kimsenin aramaması için dua etmeye başlar.bu sırada sesleri duyan nöbetçi hayvanlara seslenir,köpekler gider.telefon yerden alınır ve nöbetçiye çemkirilir:
    - nasıl oluyo da bu hayvanlar başıboş geziyo sokakta,adam kovalıyo bıy bıy..
    - yarın 2 metre zincir getir de bağlayalım köpekleri*

    (bkz: bu da böyle bir anımdır)
    (bkz: bir hatira defteri olarak eksi sozluk)
  • bundan 2 yıl öncesinin karlı bir kış gecesinde yurtta otururken telefonum çaldı. universiade'de birlikte çalıştığımız, bir aylık süre zarfında yediğimizin içtiğimizin ayrı gitmediği ama sonrasında organizasyon bitince doğal olarak koptuğumuz izmirli bir arkadaşım arıyordu. liseden arkadaşlarını görmek için odtü'ye gelmişti, şimdi de çarşıda oturuyordu. gel dedi görüşelim. ben ise o sıralar isa demiray yurdunda kalıyordum. bu yurtlar odtü'nün diğer yurtlarına göre daha konforlu olsalar da odtü'nün merkezi sayılan çarşıya uzak kalıyordu ve mevzubahis gecede yerlerde dize kadar kar vardı. doğal olarak üşendim ama arkadaşımı da uzun zamandır görmemiştim zorladım kendimi giydim gocuğumu, ayağıma da geçirdim kocaman izci botlarını yollara düştüm.

    kar görmedik bir egeli olarak buz tutmuş yollarda yürümekte epey zorlansam da, o gece garip bi şekilde düşmedim, hatta kaymadım bile. içimden "lan artık alışıyorum galiba karda yürümeye" diye geçirdiğimi hatırlıyorum. aslında o zamandan anlamalıydım o gece kötü şeyler olacağını. neyse efenim yürüdüm yürüdüm, basketbol sahalarının yanından geçerken bir anda arkamda çok yakından gelen köpek havlamalarını duydum. çevirdim kafamı, en az 6 köpek son hız üzerime koşuyorlar aramızda bi kaç metre ya var ya yok. şimdi yanlış anlamayın ben öyle köpekten korkan bir insan değilim. küçüklüğünden beri sayısız köpek beslemiş ve de (o geceye kadar) hiç köpek tarafından kovalanmamış birisi olarak köpekten korkmam abes olurdu zaten. amaaa, aması var işte, üzerinize koşan kalabalık köpek grubunu görünce köpekten korkup korkmamanızın bi önemi kalmıyor, topuklar götünüze vura vura kaçıyorsunuz. tabii nereye kaçıyorsun yerde dize kadar kar var. yetişti köpekler, zaten ben onları farkedesiye hızlarını alıp gelmişlerdi, ben dezavantajlı başladım yani yarışa. yoksa karda, çimde kumda farketmez, hiç bi köpek yakalayamazdı beni o göt korkusuyla kaçarken. kimi köpekler yanımda koşuyordu arada da paçamdan kapmaya çalışıyordu itler. neyse ki o sırada büyük spor salonundan çıktıklarını tahmin ettiğim bi kaç kişi yetişti imdadıma, kovaladılar köpekleri. bana da geldiler geçmiş olsun dediler sağolsunlar ama eklemeden de geçmediler "hocam köpek kovalarsa kaçma, daha çok azıyorlar. onlar öyle havlar havlar bi şey yapmazlar sen yavaça uzaklaş bi dahaki sefere" diye. şimdi tabii bana yardım etmiş olan insanlar hakkında böyle konuşmak hoş değil ama, bre godoş, bre puşt ben bilmiyom mu bizim okuldaki uyuz köpekleri. öyle havlar dururlar bi numara yok ama sana da öyle organize saldırsınlar da seni bi de ben göreyim nası kaçıyon. tabi demedim böyle, teşekkür edip ayrıldım.

    çarşıda arkadaşımla buluştum. konuştuk ettik ama kafam hep köpeklerde, kendimi böyle gururu kırılmış gibi hissediyorum garip bi şekilde, sanki biri bana posta koymuş da karşılık verememişim gibi. çok oturmadık arkadaşımla, vedalaştık. ben de yurda dönüş yoluna düştüm. tam o sırada da okulun içindeki sinemadan çıkmış insanlar gruplar halinde çarşıya doğru yaklaşıyordu. tam çarşının karısındaki otoparka dogru girerken aynı köpek grubunun oraya konuşlanmış olduğunu gördüm. itler beni bellediklerinden midir nedir kalktılar hemen hırlayarak geldiler üstüme. ama ben de dellenmiştim bi kere köpeklerin anasına (ve avradına) sövmeyi ihmal etmeden üzerlerine koştum, ve gururla söylüyorum efendim kovaladım köpekleri. muzaffer bir komutan edasıyla çarşıdan yaklaşan insanlara döndüm yüzümü hakettiğim övgüyü almak ve tevazuyla karşılık vermek için. ama beklemediğim bi şekilde insanların yüzünde garip, hafiften de korkmuş bir ifade vardı. atkımı yüzüme iyice sardım, hızla uzaklaşarak karanlığa karıştım. şimdi yalan söylemiyim o günden beri bi kere bile olsun "bizim okulda biri varmış tek başına 6 köpeği kovalamış" konulu bi muhabbete şahit olmadım, ama eğer siz duyarsanız veya o gün bu olaya tanık olduysanız, evet o 6 köpeği kovalayan isimsiz kahraman bendim..
  • 7 sene önce bitez'de bir kış gecesi sakin sakin evine gitmekte olan şahsımı dört-beş metrelik * düz duvara tırmandırmış aktivitedir. 20 küsür köpeği üzerinize koşarken görünce insan vücudunun kapasitesinin sınırlarını daha iyi idrak edebiliyorsunuz.

    not: duvar 2.5 metre falandı tahminen.
  • kovalama sırasında insanı hayatın anlamını sorgulamaya yönelten durum. *