şükela:  tümü | bugün
  • ben mi korku filmi izlerken korkuyorum? yok artık canım benimki sadece sessiz ortamda birden yüksek ses olunca gelen refleksel bir irkinti.
  • uzun yıllardır yaşayamadığım fenomen. özellikle son yıllardaki yapımlar o derece kötü ve ucuz ki ya midemi bulandıryorlar ya da saçmalıklarıyla asabımı bozup gülme krizlerine sürüklüyorlar.
  • izlemeyeceğim tek tür diyordum ki o da oldu. kısık gözler,biz bunu neden seyrediyoruz ki diye arada söylenmelerle geçen dakikalar. ayrıca bak bak kaçırıyorsun diye sahneyi geri alan bir arkadaşa sahibim.kısaca bu kadar ilgisiz olup her sahnesini hatırlayan bir ben varımdır sanırım .
  • izlemediğim korku filmi, oynamadığım korku oyunu, okumadığım korku romanı yoktur. ister hastalıklı diyin, ister ruh hastası ama korkmak (ki korku eşiğim yüksektir) benim için zevk gibi bir şey. istanbul ve izmirdeki korku, kaçış evlerini bile tek tek denedim. sanırım orta okulda elime tutuşturulan stephen king bunda çok etkili oldu.