şükela:  tümü | bugün
  • öncelikle böyle bir başlık aradım ama bulamadım. varsa eğer sözlük yönetimi başlığı taşıyabilir.

    koronavirüs yüzünden gerçekten paranoyak oldum. ekşide gezince veya koronavirüs hakkında bir şeyler okuyunca boğazımda yanma, gözlerimde yaşarma, burnumda tıkanıklık hissediyorum. bir an önce ellerimi dezenfekte etme gereksinimi duyuyorum. 3 gündür baş ağrısı çekiyorum bu yüzden. yanıma gelen birisi öksürdüğü zaman "acaba?" düşüncesine kapılıyorum. kimseyle tokalaşamıyorum. yolda yürürken insanları izliyorum. acaba belirtiler var mı diye.

    gerçekten kafayı yemeden bir an önce biter de şu virüs, kurtuluruz. gerçekten millet olarak farkında değiliz ama önüne geçilmediği takdirde büyük sorunlar yaşayacağız. sanıldığı kadar temiz bir toplum değiliz. bunu kanıtlamak için herhangi bir cafe, bar, pub ya da starbucks şubelerine gidebilirsiniz. tuvaletin her yerine dokunup işeyen, elini yıkamadan çıkan sayısız insan görebilirsiniz. bu olaylardan önce günde en az iki kere sokağa tüküren insan görüyordum. el şakasını da çok seven bir milletiz. umarım bir an önce biter. ötesini düşünmek bile istemiyorum.

    edit: sözlük yönetimi başlığa da bir el atarsa makbule geçer.
  • illa yüzünde paranoyak olmayı gerektirmez. elinde, ayağında ve kulağında dâhi paranoyak olunabilir. ha illa yüzünde olmak isteniyorsa, ona bir şey diyemem.
  • (bkz: koronayak)
  • bugün klavyelerim ve mausemin üzerine suyla karıştırılmış çamaşır suyu sıkarken kendimde de gördüğüm durumdur.

    ya gece hırsız eve girip mausemi yaladıysa? olamaz mı? olabilir.
  • ellerimi çok sık yıkadığımı diş fırçasının üzerine macun yerine sabun sıktığımı fark edince anladım.
    burnuma da sirkeli su çekmekten her şeyin kokusunu turşuya benzetiyorum.
    sokakta boş boş gezinirken gördüğüm her yaşlıyı kesin bu virüs yayıyor diye itham edip tüm gunahlarini itinayla alıyorum.
    umreden gelen gördüğümde sanki zombi görmüş gibi hemen olay yerinden uzaklaşıyorum.
    daha ne kadar ileri gidebilirim ben de bilmiyorum