şükela:  tümü | bugün
  • köşk'ün aydına doğru, doğu girişindeki harabe fabrikayı hatırlıyorum. fabrika dediğime bakmayın, zeytin atölyesiydi belki. belki de pamuk için. tamamlanmadan, hiç faaliyet geçmeden terkedilmişti. sahibi belki battı, belki öldü de mirasçıları ilgilenmedi, her neyse, senaryo üretilebilir bi sürü. çıplak betondan 4 katlı merdivenleri vardı bir de. kule gibi bir şeydi. bundan 30 sene önce ben küçük bir çocukken dahi harabeydi. yoldan geçerken, ister izmir yönüne, ister denizli yönüne her seferinde seyrederdim 10 saniye falan. merak ederdim bir değişiklik var mı diye? yapıma devam mı, yoksa tahribat var mı diye. bir yandan yalnız, terkedilmiş, bir yandan hep aynı kalıyor gibiydi. hiç yaşlanmadan. son 3-4 sene de yavaş yavaş çökmeye başladı sanırım. yan tarafta asıl fabrika bölümünün çatı kiremitlerinin yarısı kırılmış, düşmüş durumda. içerisi görünüyor artık, bir kara boşluk ve arka duvarın silüeti. merdiven ve beton iskelet hala sağlam ama asıl fabrika viraneleşiyor günden güne. 20 küsur yıl aynı şeklide kaldıktan sonra zamanın kumları onu da dağıtıyor, ufalıyor.

    gereksiz bir melankoli oldu şimdi. bilmem niye ki?