şükela:  tümü | bugün
  • "mutluluktan yalnızca utanç doğar." 'tek dileğim mutlu olmak' diyemediğimi hatırlıyorum.

    beni ciddiye alma diye bağırır; çukur, rus olmanın dibidir, buram buram teatrallik kokar, miş gibidir, mış gibidir, gerçekleştiğinde pişman olunanı muştular.

    "tipi dinmişti; fırtına ve bulutlardan boşalan uzak gökyüzünde puslu bir ay çıkmıştı, sonsuz özgürlüğe ulaşılacak kadar ıssız, özgürlük için dostluğa gereksinim duyulacak kadar ürpertici olan gökyüzünde... bu gökyüzünün altında, üzerine şimdi yer yer sinek pisliklerinin bulaştığı temiz karda bütün halk yoldaşça kutlama yapıyordu. yeryüzünde uzun zamandır yaşayan insanlar da kendilerinden geçercesine oraya buraya atılıyorlar, ayaklarıyla yeri dövüyorlardı."

    mutsuz olacak kadar mutlu, bu deli işi sahneye dahil olamıyorum; olan sürsün, uzun zamandır ayaklarımın üzerinde, bugünü unutmamak için muştu istemiyorum.

    bugün, yarın olmadan da değişebilir. "büyüme, kederlere düşersin."
  • sonunda diğer andrey platonov eserleri gibi günay çetao kızılırmak çevirisiyle metis tarafından yayımlanan roman. "çukur," okumadığım tek platonov eseriydi. şimdi bir eksiğimiz kalmadı. ellerin ve aklın dert görmesin günay çetao kızılırmak.

    çukur
  • "paşkin uzaklara, ova ve hendeklere baktı; orada bir yerde rüzgarlar başlıyor, soğuk bulutlar peyda oluyor, türlü çeşit sivrisinek ve hastalık ürüyor, kulaklar kafa yoruyor, köylü cehaleti pinekliyor, proletaryaysa bu sıkıcı boşlukta yalnız başına yaşıyordu; üstelik herkesin yerine her şeyi icat etmek, uzun ömrün cevherini elleriyle yaratmak zorundaydı. paşkin tüm sendikalarına acıdı ve içinde emekçilere bir meyil duydu.

    'size, yoldaşlar, sendika aracılığıyla birtakım imtiyazlar sağlayacağım,' dedi paşkin.

    'imtiyazı nereden bulacaksın?' diye sordu safronov. 'onu evvela bizim yapıp sana devretmemiz lazım ki sen de bize sağlayasın.'

    paşkin, safronov'a ileriyi gören dertli gözleriyle baktı ve şehre, işine doğru yola koyuldu."