şükela:  tümü | bugün
  • "kotu adam"'dan farkli olarak, olaylarin geli$iminde ve sonrasinda, her zaman suclu bulunan ama kendi dogrularindan da pek uzakla$mayan.
  • hal ve hareketleriyle, bazı kimseleri kendine düşman edendir.
  • [ister zahit ol, ister kötü kişi... canını terk ettin mi, aşıksın.

    gönlün canına düşmandır... canını terk et, at yola... canını attın mı, yol biter.

    yol bağı candır; ver canını*... ondan sonra perdeyi kaldır, sevgilinin yüzünü gör!

    sana imandan çık derlerse... candan vazgeç diye hitap gelirse

    bunu da ver, onu da... imandan vazgeç, canını feda et!

    inkar eden, bu olmayacak şey... böyle şey caiz değil derse, de ki: aşk küfürden de yücedir, imandan da!

    aşkın küfürle, imanla ne işi var? aşıkların bir an bile olsa canla uğraşmak işleri mi?

    aşık, bütün harmanı ateşe verir... başına testereyi korlar, sabreder, tenini biçtirir!

    aşka dert ve gönül kanı gerek... aşkın hikayesi bile müşkül olmalı!

    saki, kadehe ciğer kanını dök! derdin yoksa, bizden ödünç al!

    aşka perdeleri yırtan bir dert gerek... gah canın perdesini yırtmalı, gah dikip perde altında gizlemeli!

    aşkın bir zerresi, bütün alemden iyidir... derdin bir zerresi, bütün aşıklardan iyi!

    aşk, daima kainatın içidir, ama dertsiz aşk, tam aşk değildir.

    meleklerde aşk vardır, dert yok... dert adamdan başka bir mahlukta bulunmaz.

    aşkın kafirliğe yakınlığı var... kafirlikse yoksulluğun içyüzü!

    yola ayak basan, bu yolda ayak direyen, küfürden de geçer, islamdan da!] feridüddin attar - mantıku't-tayr

    (bkz: kötü kadın)