şükela:  tümü | bugün
  • emekliliği yaklaşan her memurun planıdır.

    edit: köylerde doğalgaz olsa birçok insanın yapacağı eylemdir.
  • "toprak çekiyor" sözünün arkasından gerçekleştirilen hamle. ne kadar 35+ yaşında tanıdığım varsa böyle bir hayalin içerisinde. türklere özgü mü yoksa evrensel mi bilemiyorum.
  • memleketi (bkz: cide) olan benim için hiç sorun yaratmayan hadise.
  • babamın planı. hatta bu o kadar uzun süredir planladığı bir şey ki muhtemelen plana ilk karar verdiğinde köydeki evin yaptırılacak bir şeyi yoktu, zamanla plan bozulmasın diye ev plana uydu.
  • insanlar gidip yanardağın eteğine, alaska kayalıklarının dibine, ıssız afrika ormanlarının göbeğine taşınıyor. öyle salya akıtarak baktığımız ülkelerin insanları bunlar.
    işi gücü, evi barkı satıp, çocuk çombalak buralarda takılıyor. gece akrebi, gündüz yırtıcısı demiyor, ulaşım yok, hava şartları kabus, demiyor tası tarağı topladığı gibi bu ıssızlara gömüyor bütün birikmişini.

    inşa ederse barınıcak avlanırsa karnı doyacak bir hayatı seçebiliyor insanlar.

    şu halde köydeki yadigar evi yaptırıp, kalan ömrünü tatmin ve huzur bulacağı bir yerde yaşamak isteyen insanı vizyonsuzluk (türk vizyonu) ile suçlamak da ayrı bi vizyonsuzluk.
  • hayalleri ertelemektir. tavsiyem ya gidip hemen yaptırılması, işten güçten bu mümkün değilse köydeki bu evi satıp yaşanılan şehrin yakınlarında bir daça yaptırılmasıdır. hem haftasonları toprakla uğraşıp köy özleminizi giderirsiniz hem de doğal beslenmiş olursunuz. ruslar bunu çok güzel yapıyorlar. örnek alınması lazım. ha ben böyle bir şey yapıyor muyum? hayır. zira köy hayatı bana göre değil pek. benim yapacağım bodrum'daki deniz kenarı yazlığı butik villaya çevirip kiraya vermek olacak. haftasonları uçağa atlayıp giderim.
  • her babanın ilk hayalidir. ikincisi ise yazları orada kalmaktır. güzeldir, samimidir, öze dönme isteğinin somutlaştırılmasıdır.
  • iki farklı köyde (biri eniştemin, diğer babamın) prefabrik model ile gerçekleştirdiğim olay. yılların ağırlığını çeken duvarlar yıkılırken bir an hüzün kaplıyor insanın içini tabi. evin enkazından çocukluğa dair anılar çıkınca (çoğunlukla çatı arasında kalmış eşyalar, oyuncaklar vs..) hatıralar sarmış dört bir yanımı baktığım her yerde... öhöm, neyse...

    sonrasında o eski boynu bükük duvarların, bel vermiş kiremit çatının yerine yeni pırıl pırıl modern ev geliyor. köy manzarasında az da olsa bir lükse kavuşuyorsunuz. (bu arada en önemlisi içeride olan tuvaletmiş lan)

    prefabrik olayının meraklısı var ise detaylı bilgi için yeşillendirebilir.
  • eğer köy doğuda ise ölü yatırımdır.
  • yaş henüz 30 ama şimdiden benim de hayalim. nasıl olsa evlenemem çoluk çocuk da olmaz. haliyle büyük şehirde durmanın hiç bir anlamı kalmıyor. az biraz para toplayabilirsem ege taraflarına yok para işi sıkıntı olursa da dededen kalma köy evine kaçıcam. evet daha bu yaştan tam bir emekliyim.